Dyrektor Centrum Rzeżby Polskiej Jan Gagacki zaprasza na wystawę dokumentującą konkurs na pomnik pod Smoleńskiem. Wystawa, której patronuje Ministerstwo Kultury 14 kwietnia została otwarta i można będzie ją obejrzeć do 10 czerwca br.

Początkowo wystawa miała być otworzona 5 kwietnia jednak na przeszkodzie stanęły nieprzewidziane kwestie natury jak to określono „technicznej”. Biorąc pod uwagę skromny charakter dzisiejszej uroczystości otwarcia, na której zasadniczo informację o przebiegu konkursu i charakterze wystawionych prac omówił krótko jedynie prof. Adam Myjak, wnioskuję że powód zmiany terminu, musiał być zgoła inny.

Rozstrzygnięcie międzynarodowego konkursu na opracowanie koncepcji pomnika upamiętniającego ofiary katastrofy lotniczej, która miała miejsce pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 roku, ogłoszono w CRP, już 30 marca. Sąd konkursowy pod przewodnictwem prof. Adama Myjaka do realizacji wybrał projekt rzeźbiarza Andrzeja Sołygi i architekta Dariusza Śmiechowskiego. Na 400 m kwadratowych artyści zaprojektowali czarny mur o żałobnym cmentarnym charakterze,. Odgrodzi on miejsce katastrofy od drogi, w swym układzie czasoprzestrzennym mający symbolizować metafizykę śmierci być tłem dla różnorodnych emocji przybywających tam osób.

Licealiści z pierwszej klasy „ochrona granicy państwowej” Zespołu Szkół im Korpusu Ochrony Pogranicza z zainteresowaniem uczestniczyli 13 kwietnia, w lekcji, na której przewodniczący Rady Powiatu Marek Sokołowski przybliżył im historię Korpusu Ochrony Pogranicza. Żołnierze tej formacji wraz z żołnierzami Wojska Polskiego zmobilizowanymi do 36 DP rez., w zaciętym boju pod Barakiem 8 września 1939 roku, zadali duże straty niemieckiemu agresorowi z 2 Dywizji Lekkiej Wermachtu.

M. Sokołowski przedstawił także okoliczności, w jakich ta formacja graniczna II RP, stała się od 1 września 2007 roku patronem szkoły. W uroczystości nadania imienia KOP brał udział Biskup Polowy Wojska i weterani Korpusu Ochrony Pogranicza. Także od 2007 roku w wyniku innowacji pedagogicznej, w ZS im KOP młodzież kształci się w klasie "granicznej", objętej patronatem Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej.

Klasa ochrona granicy państwowej dzięki współpracy Szkoły i Powiatu Szydłowieckiego ze Strażą Graniczną ma możliwość poznania specyfiki służby w SG na obozach w Koszalinie i Kętrzynie. Pomaga to młodzieży w podjęciu procedury przyjęcia do służby w formacjach mundurowych. Szczególnie w służbie graniczno-imigracyjnej, jaką jest obecnie polska Straż Graniczna.

Szydłowieckie Centrum Kultury Zamek zaprasza na zaplanowane 14 i 16 kwietnia imprezy kulturalne. 14 kwietnia sobota, godzina 17.00 Galeria Kaplica Zamkowa Otwarcie wystawy malarstwa pt. "SKĄD PRZYCHODZIMY, KIM JESTEŚMY, DOKĄD ZMIERZAMY" Prezentowane będzie malarstwo absolwentów krakowskiej ASP tworzących grupę "Antidotum": Jolanty Kuśmierskiej, Elżbiety Zrobek, Piotra Gintera, Alberta Oszek

W poniedziałek 16 kwietnia o godzinie 19.00 w Sali Kominkowej Zamku wystąpi żytomierski Chór "Oreya" założony w 1986 roku przez Aleksandra Vatska. Śpiewa w nim dwadzieścia osiem osób. Już w 1989 r. Chór zajął pierwsze miejsce w konkursie chórów ukraińskich im. M. Leontovych w Kijowie i od tego czasu jest laureatem wielu nagród (8 Grand-Prix, 26 pierwszych miejsc na międzynarodowych festiwalach i konkursach). Uważany za jeden z trzech narodowych chórów Ukrainy.

Występy "Oreya" to swoiste przedstawienia muzyczne. Śpiewają repertuar bardzo bogaty, prezentujący utwory wpisane w tradycje trzech religii – prawosławnej, katolickiej i ewangelickiej Aleksander Vatsek wywodzi się z ukraińskiej mniejszości czeskiej. Urodził się w 1955 roku na Ukrainie. Studiował na Wydziale Muzyki Uniwersytetu Pedagogicznego w Winnicy. Następnie szkolił swe umiejętności dyrygenckie w Akademii Muzycznej im. A. Nezhdanova w Odessie. W latach 2004-2008 został wybrany konsulem Ukrainy i Czech przez Międzynarodowy Olimpijski Komitet Chórów. Jest członkiem wielu międzynarodowych organizacji, takich jak "Intercultur" i "IFSM" oraz jurorem licznych międzynarodowych festiwali.

Wielu mieszkańców Szydłowca i bliższych i dalszych okolic, których młodość i lata szkolne przypadły w latach siedemdziesiątych XX wieku z sentymentem wspomina szkołę "Ziółka". W książce „Historia i współczesność Zespołu Szkół im. Korpusu Ochrony Pogranicza w Szydłowcu”, autorstwa Joanny Plewy-Dziubek i Beaty Sokołowskiej wydanej w 2007 roku, znajdziemy krótkie kalendarium dziejów szkoły.

1 września 1959 roku dyrektorem funkcjonującej od 13 lat szkoły został Jan Ziółek. Na tamte zideologizowane czasy, można powiedzieć mąż opatrznościowy", dobry organizator i gospodarz. W latach swego dyrektorstwa (lczasy PRL-u) pchnął szkołę na wyżyny rozwoju. Okres 1960-1970 to czas wytężonych prac. Porządkowano (rozległy) teren szkoły, karczowano dzikie samosiejki drzew i krzewów, prowadzano nowe nasadzenia. Wykonano rozbiórkę starych budynków. Wybudowano nową szkołę, salę gimnastyczną i internat. Wybudowano stadion lekoatletyczny, przeprowadzono remont budynków warsztatów szkolnych. W tym okresie utworzono strzelnicę sportową do strzelania z kbks i wybudowano amfiteatr. Dużą pomoc nieśli szkole dowództwo i żołnierze Wojsk Ochrony Pogranicza. Szkoła w 1964 roku otrzymała imię WOP. To właśnie ten dynamiczny rozwój i tysiące absolwentów szkół zawodowych i techników w tamtych latach to ciągle powód do dumy, ale i nostalgii oraz wspomnień przy różnych okazjach. Szczególnie dla tych, którzy kształcili sie w jej murach.

Dziś budynki szkole, internat, schronisko, dawne warsztaty a obecne Centrum Kształcenia Praktycznego zostały odremontowane, ocieplone i dopsażane. Wybudowano na terenie szkoły nowe funkcjonalne boisko. To już inne standardy jak te z przed lat. Nadal jednak można znaleźć ślady dawnej świetności, obiekty które dziś nieprzydatne zarastają krzakami. Teraz inne czasy, bardziej obwarowane biurokracją i przepisami, do których kiedyś podchodzono swobodnie, szczególnie mając poparcie jedynie słusznej partii komunistycznej. Pewnie jednak wczoraj i dziś zmagać się trzeba z licznymi ograniczeniami, a tutaj jak zawsze duże znaczenie ma czy się komuś zmagać chce i czy potrafi.

Marek Jurek lider Prawicy Rzeczpospolitej Polskiej Marek spotkał się dziś w Radomiu, na wielkanocnym spotkaniu z działaczami i sympatykami swej partii. Życzył z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskieg - Przyjaciołom i Sympatykom - obfitych darów Zmartwychwstałego Pana, Jego błogosławieństwa na każdy dzień. Głębokiej paschalnej radości, żywej wiary, nadziei, miłości oraz prawdziwego pokoju. Życzył wiernego wypełniania codziennych zadań dla dobra Kościoła i Ojczyzny.

Słowa pozdrowienia i świąteczne życzenia wiernego podążania za Chrystusem Zmartwychwstałym, w działalności publicznej pełnionej z zachowaniem katolickich zasad etycznych i moralnych - złożył przybyłym obecny na spotkaniu ordynariusz radomski ks. bp Henryk Tomasik.

Marszałek Marek Jurek dokonał krótkiej oceny aktualnej sytuacji w Polsce a także w partii, po zawarciu porozumienia o współpracy z Prawem i Sprawiedliwością. Umowa obejmuję uznanie PiS, jako głównej siły opozycji w stosunku do liberalnych rządów obecnie sprawowanych w Polsce, zaś Prawicy RP jako ważnego reprezentanta opinii chrześcijańskiej w Polsce.

Szydłowiec to wyróżniające się miejscowość, jedna z piękniejszych wśród małych miast Mazowsza. Ostatnio w mediach można zobaczyć obrazy rekordowego tutaj w skali kraju bezrobocia, czy też widoki bezpańskich psów i zaangażowanych w przeciwdziałanie psiej bezdomności opiekunów. Warto jednak spojrzeć na Szydłowiec przez pryzmat jego urody, to daje wielki przypływ energii, do przezwyciężania tych trudności. Kłopoty miasta i powiatu, mają swe przyczyny w zaszłościach, ale i w kosmopolitycznych tendencjach marginalizacji "powiatowej Polski", na rzecz dynamicznego rozwoju wielkich miast. To skazuje małe miasta, miasteczka i wsie na stagnację, zerwanie więzów społecznych i utratę ich kulturowej roli.

Szydłowiec położony w południowej części Mazowsza, u podnóża Gór Świętokrzyskich, w otoczeniu lasów. Najpiękniejszy jest wtedy, gdy tak jak w Święta, przyciąga znów do siebie tych, którzy na co dzień mieszkają daleko od jego rodzinnych zakątków. Nabiera wtedy życia, młodości i wigoru. Po świętach odjeżdźają ci którzy przyjechali do swych rodzin. Wracają codzienne sprawy, problem bezrobocia, nisko płatnej pracy, czy rozłąki.

W mieście trwają aktualnie prace renowacyjne przy niektórych szydłowieckich zabytkach. Inne czekają jeszcze na swoją kolejkę. Obiektywem na krótkim spacerze, w świątecznym słońcu zrobiliśmy kilka zdjęć.. Być może komuś te zdjęcia się spodobają, ale główny cel to: utrwalić tę piękną chwilę, która nieustannie się zmienia, mając nadzieję że przekaże tym którzy ją oglądają utrwaloną na fotografii, zachętę do pokochania Szydłowca na nowo. To szansa która wciąż jest przed nami i tak wiele od niej zależy.

Początek i koniec przeszłość i przyszłość spotykają się i spełnią w Zmartwychwstaniu Chrystusa. Jezus umarł, ale żyje. Nasz czas płynie pomiędzy Zmartwychwstaniem Chrystusa, a Jego ponownym przyjściem w chwale. Uroczystość Zmartwychwstania jest tak wielkim świętem, że w Kościele katolickim jest ona obchodzona przez osiem uroczystych dni.

Rozpoczyna je Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego a kończy druga niedziela wielkanocna, obchodzona obecnie w Kościele, jako Niedziela Miłosierdzia Bożego. Poniedziałek wielkanocny drugi dzień Oktawy, to dzień świąteczny w polskim zwyczaju, kojarzony z lanym poniedziałkiem.

W liturgii Kościoła rozważamy w tym dniu: podstawowe wydarzenie, na którym opiera się nasza wiara: fakt Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Umarł On i odpokutowała za nasze grzechy, aby nas uczynić nowym stworzeniem. Jezus Zmartwychwstały stwarza w nas nowe serce, w którym płonie i świeci Jego słowo. Otwiera nam oczy, jak uczniom w drodze do Emaus. Prowadzi nas i towarzyszy nam w naszej życiowej drodze. Ewangelia dnia pokazuje nam dwie postawy wobec faktu Zmartwychwstania: jasną i ciemną. Postawę wiary i czci oraz postawę niewiary i kłamstwa. Pierwsza to postawa niewiast, które przyszły do grobu, zastały anioła, który do nich przemówił. A kiedy wracały od pustego grobu ujrzały Jezusa, który pozdrowił je słowami Witajcie. „One zaś zbliżyły się do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. Druga to postawa „arcykapłanów” i „starszych”, którzy po śmierci Chrystusa dalej Go nienawidzą, w głębi duszy czują przed Nim lęk. Prowadzi to ich do niewiary i zakłamania. „Dali żołnierzom sporo pieniędzy, aby rozpowiadali, że kiedy oni zamiast czuwać przy grobie spali: „Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go”.