W niedzielę 12 maja, 79 dziewczynek i chłopców z klas drugich PSP im Jana III Sobieskiego w Szydłowcu, przyjęło po raz pierwszy Komunię świętą. W tym ważnym wydarzenie w życiu dzieci, towarzyszyli im licznie bliscy, nauczyciele i goście. Z aparatem fotograficznym byłem i ja na tej uroczystości, pragnąc przez fotoreportaż oddać nieudolnie coś z niezwykłości tej chwili. Miałem w tym i osobistą intencję, o której niestety nie mogę napisać.

Przed wejściem do świątyni na pamiątkę chrztu świętego, zgromadzone dzieci zostały pokropione wodą święconą przez ks. Adama Radzimirskiego i otrzymały błogosławieństwo od rodziców.

Mszę świętą pierwszokomunijną koncelebrowali ks. kan. A. Radzimirski proboszcz parafii św. Zygmunta, ks. Eugeniusz Rycerski michaelita i o. Gerard Staszczyszyn, cysters z opactwa w Wąchocku. Kazanie do dzieci wygłosił ks. Andrzej Kania. Przypomniał w nim o potrzebie chleba podtrzymującego życie doczesne, a który jest wielkim darem i potrzebie Chleba eucharystycznego, który podtrzymuje życie duchowe i daje siłę na życie wieczne.

W niedzielę 19 maja o godz. 11.30 w Nadolnej koło Chlewisk, w świątyni parafialnej pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego, ks. ppłk. Marek Jaraszek odprawi mszę świętą w intencji Powstańców Styczniowych, którzy walczyli w Bitwie pod Stefankowem.

Po mszy świętej na leśnej polanie na zboczu Góry Skłobskiej, złożenie wiązanek kwiatów pod pomnikiem poświęconym Powstańcom Styczniowym z oddziału pułkownika Dionizego Czachowskiego. Zapraszam na tę religijną uroczystość i modlitwę dedykowaną pamięci Powstańców Styczniowych, wszystkich tych, którym tradycja powstań narodowych jest bliska.

Miałem (niestety) odwagę podróżowania w sobotni wieczór 4 maja, drogą powiatową ze Stąporkowa do Szydłowca. Nagle około 21.15 zatrzymała mnie kolizja z dziurą w jezdni. Było to zaledwie 100 metrów za tablicą informacyjną z nazwą miejscowości Wąglów. W okolicy pierwszego słupa z oświetleniem ulicznym. Uderzenie w "czarną dziurę" pomimo małej prędkości było na tyle silne, że doprowadziło do rozerwania opony. Na szczęście samochód utrzymał tor jazdy i nie doszło do czegoś gorszego.

Zaskoczenie moje było o tyle ogromne, że wjeżdżając od strony Stąporkowa do Wąglowa, wjeżdżamy na małe wzniesienie, a tuż za nim czeka owa wcześniej niewidoczna czarna dziura. Bardzo przykra niespodzianka z Wąglowa. Mając świadomość, że z powodu braku jakiekolwiek ostrzeżenia ktoś nieznający tej konkretnej dziury, jadąc prawidłowo po swoim pasie nie ma szans uniknięcia kolizji, zdecydowałem się powiadomić o zdarzeniu konecką policję. Po 20-25 minutach od zdarzenia przybyli policjanci ze Stąporkowa, którzy oceniali kształt i wymiary dziury, a także uszkodzenie koła samochodu. Po sprawdzeniu kierowcy na trzeźwość i sporządzeniu protokołu odjechali pełnić swoją służbę.

Po wymianie koła, ostudzony w zapale dalszego podróżowania tą drogą do Szydłowca, już przez Skarżysko-Kamienną powróciłem do domu. W efekcie niebezpieczna przygoda z konecką drogą do Szydłowca, zajęła mi około 1, 5 godziny. Pełny spis uszkodzeń samochodu będę znał 8 maja, po diagnostyce zawieszenia, wiadomo tylko obecnie że opona jest do utylizacji.

Hucznie obchodzono je w Polsce Ludowej, czego już młodsi nie pamiętają. W Szydłowcu też urządzano pochody, które maszerowały przed trybuną z notablami, wymachując czerwonymi szturmówkami i hasłami, poparcia dla władz i idei komunizmu. Liczne były odwołania polityczne, chwalono przewodnią rolę PZPR, podkreślano osiągnięcia władz i znaczenie sojuszu robotniczo-chłopskiego. Istotnym odwołaniem była także bratnia przyjaźń ze Związkiem Radzieckim. Liczne były odwołania do pokoju, którego szczególnymi "promotorami" a jakże były kraje demokracji ludowej.

W pochodzie maszerowali nie tylko pracownicy licznych zakładów, urzędnicy i inteligencja pracująca, ale także młodzież ze szkół wraz ze swymi nauczycielami. Komuniści, bowiem 1 maja traktowali jako jedno z najważniejszych świąt w roku, od 1950 1 maja ustanowiony został świętem państwowym.

Tak się złożyło, że pomimo nacisków nigdy nie byłem uczestnikiem takiego pochodu poparcia dla ówczesnej władzy, widocznie już wtedy byłem oportunistą i tak mam to do dziś.

W związku z przypadającym 2 maja Dniem Flagi Rzeczpospolitej Polskiej biskup polowy Wojska Polskiego Józef Guzdek wystosował przesłanie do żołnierzy, funkcjonariuszy służb mundurowych oraz ich rodzin. Ordynariusz wojskowy zachęca w nim do modlitw w intencji Ojczyzny i przypomina, że święto „stanowi okazję, by dziękować Bogu za dar wolności”, a także by „przypomnieć sobie o obowiązkach względem Ojczyzny”.

Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej, obchodzony 2 maja, stanowi dla nas zachętę, aby z dumą pomyśleć o narodowej tożsamości i wspomnieć o naszych Rodakach, dzięki którym możemy cieszyć się wolnością i niepodległością. Biało-czerwona może dumnie powiewać w miejscach publicznych i w naszych domach dzięki ogromnej daninie krwi i cierpienia minionych pokoleń, w tym żołnierzy i funkcjonariuszy służb mundurowych, a także dzięki codziennej pracy każdego z nas. Dla nas wierzących ten dzień stanowi okazję, by dziękować Bogu za dar wolności i ojczystej ziemi, a także by przypomnieć sobie o obowiązkach względem Ojczyzny.

Wyrażam uznanie i szacunek tym wszystkim, którzy w Dzień Flagi okażą poszanowanie dla symbolu Rzeczypospolitej Polskiej i będą się modlić o pomyślność dla naszego kraju.

W kościele Matki Bożej Bolesnej w Sadku, 24 kwietnia ks. prob. Zenon Ociesa celebrował mszę świętą dziękczynną za 85 lat życia Zofii Sokołowskiej, zelatorki Żywego Różańca w parafii. W mszy świętej uczestniczyli najbliżsi, siostry z Kółek Różańcowych, przyjaciele i znajomi Jubilatki.

Ksiądz Proboszcz w czasie Mszy świętej podkreślił pobożność Jubilatki, jej rozmodlenie oraz wielorakie przejawy troski Jej i całej rodziny wobec Kościoła i parafii MB Bolesnej w Sadku. W czasie liturgii czytanie mszalne odczytał Tomasz Sokołowski, wnuczek Jubilatki, a psalm zaśpiewała córka Dorota. Na zakończenie mszy świętej ks. prob. Z. Ociesa przekazał Jubilatce podziękowania za ofiarność i życzenia długich lat życia. Wdzięczność jest wonnym kwiatem miłości. Dziękować Bogu, to dostrzegać Jego mądrość i milość, w różnrakich darach życia i przede wszystkim w nim samym. Miłość w połączeniu mądrością jest skarbem życia, tego skarbu w wielkiej obfitości życzymy Jubilatce, dziękując Jej za ofiarne, oddane Bogu i ludziom życie.

Warto dodać że inicjatorem budowy świątyni w Sadku, był na początku lat osiemdziesiątych XX wieku mąż Zofii, ś.p. Adam Sokołowski ( 1925-1992).
W 1983 roku, staraniem A. Sokołowskiego i kolejarzy z Sadku, rozpoczęto budowę kaplicy, a oficjalnie punktu katechetycznego. 26 maja 1985 roku, świątynię poświęcił ks. bp Adam Odzimek. Ks. Zenon Ociesa, pełni funkcję proboszcza 1 września 1989 roku, kiedy to ks. bp. Edwarda Materski (1923-2012), erygowała parafię w Sadku. Parafia MBB (i jej proboszcz), w przyszłym roku obchodzić będzie jubileusz 25 lecia..

W 2005 roku zacząłem tworzyć stronę internetową "Dom na Skale”, wydawcą drukowanej wersji miesięcznika, była parafia św. Zygmunta w Szydłowcu. W przestrzeni internetowej w naszym środowisku lokalnym funkcjonowało wcześniej przez jakiś czas tylko forum Macieja Jerza, radnego Rady Powiatu w Szydłowcu. Strona Domu na Skale, była więc pewną nowością. Przez osiem lat moja aktywność medialna związana była w głównej mierze ze stroną www.domnaskale.net.pl. Serwis miał charakter bloga informacyjnego, i był w zdecydowanej większości redagowany osobiście.

Osiem lat to szmat czasu, w ramach, którego udało się uchwycić wiele istotnych spraw i tematów. Serwis był chętnie odwiedzany i miał wiernych internautów czytelników. Za to wyróżnienie, uwagę, dziękuję Mam nadzieję, że stronę tą będę nadal prowadził w formie bardziej osobistej, domowej, więc nadal zapraszam od czasu do czasu do odwiedzin.

Obecnie jednak moje medialne zaangażowanie przenoszę na nowy Portal, będący odpowiedzią na wyzwania dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości, w tym rzeczywistości medialnej. Moje zaangażowanie jest także odpowiedzią inicjatywę młodych ludzi, którzy wnoszą nowe kompetencje i nowy zapał oraz otwarcie na środowiska, pomysły i problemy osób młodych. Cieszy mnie fakt, że mogę twórczo uczestniczyć w tym projekcie.