Tagi: ,

Chlewiska. Rocznicowe święto strażakow ochotników

Strażacy z Chlewisk mają powody do dumy, bowiem ich Ochotnicza Straż Pożarna ukończyła 90 lat a w czasie związanej z tym uroczystości przyszli ochotnicy, nowi członkowie zgrupowani w dziecięcej i młodzieżowej drużynie strażackiej, złożyli ślubowanie. Tobyło powodem dużego wzruszenie dla wszystkich uczestników uroczystości, a szczególnie oczywiście dla rodziców i bliskich.

Chlewiskie, rocznicowe uroczystości rozpoczęły się 3 września zbiórka pododdziałów i przejściem do świątyni św. Stanisława, gdzie księża kapelani koncelebrowali mszę świętą, w intencji strażaków obchodzących 90 lecie powstania jednostki. Okolicznościowe kazanie wygłosił kapelan diecezjalny strażaków Diecezji Radomskiej ks. Zbigniew Kowalczyk. Po dziękczynnej koncelebrze uczestnicy przemaszerowali na gimnazjalne boisko w Chlewiskach, gdzie kontynuowano strażackie obchody jubileuszowe.

Po podniesieniu flagi państwowej na maszt, prezes OSP Chlewiska Robert Gałązka powitał licznie zaproszonych gości i przedstawił historyczny rys kierowanej jednostki jak i jej współczesne osiągniecia, posiadane pojazdy ratowniczo- gaśnicze i wyposażenie techniczne. Zmartwieniem strażaków jest zły stan samej strażnicy, na której modernizacje, niestety nie udało się pozyskać jak dotąd pieniędzy.


Oazowe spotkanie w skarżyskiej Ostrej Bramie

Rodziny z Domowego, oazowiecze i ministranci 2 września spotkali się w Skarżysku-Kamiennej, na powakacyjnym dniu wspólnoty. Do sanktuarium Matki Bożej Miłosierdzia przybyło około 1500 osób. Spotkanie rozpoczęło się od zawiązania wspólnoty. Potem odbyły się spotkania w grupach, msza święta, agapa i koncert uwielbienia. Spotkanie zakończyła modlitwa przed obrazem Matki Bożej Miłosierdzia.

Centralnym wydarzeniem spotkani była msza święta o Maryi, bedącej źródłem życia i światła, koncelebrowana przez licznych księży moderatorów. Eucharystii przewodniczył ks. bp Piotr Turzyński. W homilii nawiązując do wakacyjnych rekolekcji biskup mówił „Wszyscy jesteśmy wdzięczni, że spotkaliśmy Chrystusa w Eucharystii, w Bożym Słowie, w Namiocie Spotkania, w rozmowach ewangelicznych. Jesteśmy wdzięczni za świadectwo ludzi obok nas. Nie wiedzieliśmy o nich nic, że istnieją. Ludzi, którzy przecież słabi, grzeszni tak samo jak my, a jednak chcą żyć według zasad Ewangelii”. Podkreślał wartość wierności, umiłowania prawdy i światła, które przyniósł Jezus. Mówił „Niech to światło wchodzi w wasze życie - w szare, codzienne obowiązki domowe, w wasze życie pracy, w szkole, na ulicy, niech daje nadzieję tym, którzy są obok was, którzy zobaczą, że jesteście ludźmi optymizmu, ludźmi Bożymi, potrafiącymi kochać, biorącymi odpowiedzialność. W ten sposób - uczestniczymy bowiem w posłannictwie Chrystusa. Na zakończenie homilii bp Piotr zawierzył Ruch Światło-Życie Matce Bożej.

W czasie powakacyjnego spotkania Oazy, pełniący od 10 lat funkcję moderatora diecezjalnego ks. Grzegorz Lipiec, przekazał swoje obowiązki ks. Krzysztofowi Dukielskiemu, który decyzją ks. bp. Henryka Tomasika, został wyznaczony do tej posługi. Ks. Grzegorz będzie ojcem duchownym w radomskim seminarium. Z kolei obowiązki diecezjalnej moderatorki od siostry Anny Baćmaga przejęła siostra Małgorzata Kobylarz.


Tagi: ,

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej

Wspomnienie Maryi Królowej zostało wprowadzone przez papieża Piusa XII encykliką "Ad caeli Reginam" (Do Królowej niebios) wydaną 11 października 1954 r., w setną rocznicę ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi. w czasie Soboru Watykańskiego I w roku 1869 biskupi francuscy i hiszpańscy prosili o to święto. Pierwszy Kongres Krajowy Maryjny we Francji odbyty w Lyonie (1900) prośbę tę ponowił. Uczyniły to również międzynarodowe kongresy maryjne odbyte we Fryburgu (1902) i w Einsiedeln (1904).

Od roku 1923 wyłonił się specjalny ruch pro regalitate Mariæ. Początkowo wspomnienie Maryi Królowej obchodzone było w dniu 31 maja, ale w wyniku posoborowej reformy kalendarza liturgicznego przesunięto je na oktawę uroczystości Wniebowzięcia Maryi - 22 sierpnia. To właśnie wydarzenie ukoronowania Maryi wspominamy w piątej tajemnicy chwalebnej różańca, a we wspomnienie dokonujemy aktu ponowienia poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi.

Tytuł ten podkreślony został także w dokumentach Soboru Watykańskiego II, szczególnie w Konstytucji Dogmatycznej o Kościele Lumen gentium: „Niepokalana Dziewica, zachowana wolną od wszelkiej skazy winy pierworodnej, dopełniwszy biegu życia ziemskiego z ciałem i duszą wzięta została do chwały niebieskiej i wywyższona przez Pana jako Królowa wszystkiego, aby bardziej upodobniła się do Syna swego, Pana panującego (por. Ap 19,16) oraz zwycięzcy grzechu i śmierci” (KK 59).


Sławną drogą do Santiago

Pielgrzymowanie do położonego w hiszpańskiej Galicji Santiago de Compostella, wpisało się od przełomu pierwszego i drugiego tysiąclecia w europejską tradycję. Różnymi drogami do znajdującego się tutaj grobu Apostoła Jakuba Starszego pielgrzymowało rocznie, w szczytowym okresie średniowiecza, nawet do 1 miliona pielgrzymów. Rozbicie jedności chrześcijaństwa i jedności Europy, spowodowało spadek ruchu pielgrzymkowego i ograniczenie liczby compostelańskich pątników. Wydawałoby się, że ten zwyczaj już nie odżyje, a jednak pielgrzymi do Santiago, znów zmierzają przez Europę. W lipcu byliśmy wśród wielotysięcznej rzeszy pieszych pielgrzymów, którzy dotarli do Santiago.

Współcześnie tę wielowiekową tradycję ożywił na nowo syn polskiego narodu, papież święty Jan Paweł II, który w listopadzie 1982 roku, ogłosił w katedrze w Santiago Akt Europejski. Apelował w nim, aby Europa „Odnalazła siebie, odkryła swoje początki, tchnęła życie w swoje korzenie”. Apelował o jedność Europy i jej uznanie dla Boga, dla dziedzictwa religii. To wciąż aktualne przesłanie zrodziło na nowo zainteresowanie pielgrzymowaniem do miasta św. Jakuba. Odtwarzano sięgające przełomów I i II tysiąclecia drogi jakubowe, tworzono przewodniki, i przy wsparciu środków unijnych znakowano trasy i tworzono schroniska, zwane z hiszpańska albergami.

W ubiegłym roku do Santiago przybyło blisko 300 000 pielgrzymów (w tym blisko 4000 Polaków), którzy przynajmniej 100 km przeszli pieszo. Większość osób przechodzi znacznie więcej, a wśród nich si tacy, którzy docierają od progu własnego domu, często tysiące kilometrów. Są w tej liczbie także rowerzyści, dla których minimalny limit drogo to 200 km. Pielgrzymowanie drogami szlakami św. Jakuba, najczęściej odbywa się w samotności albo w małych grupach. Pielgrzym niesie ze sobą swój bagaż i radzi sobie sam, jakkolwiek dobrze rozwinięta sieć schronisk dla pielgrzymów jest w tej drodze znacznym ułatwieniem.


Tagi:

Fatima. Objawienie na skraju Europy

Przesłanie Matki Bożej skierowane przed stu laty do trójki dzieci, w miejscu nieopodal Fatimy zwanym Cova de Iria (Dolina Pokoju), jest ciągle aktualnym wezwaniem do nawrócenia i powrotu do Boga. Do życia wynagradzającego grzechy własne i grzechy innych ludzi, ofiarowania Bogu swojej pracy, modlitwy, radości i cierpienia. Do czerpania siły ze spotkania z Jezusem Eucharystycznym.

Naszą odpowiedzią na wezwanie Maryi do nawrócenia i pokuty winno być praktykowanie modlitwy różańcowej, odprawianie nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca, uczestniczenie w nabożeństwach fatimskich, świadome poświęcenie siebie Niepokalanemu Sercu Maryi i poznawanie i miłowanie Matki Bożej na co dzień! Maryja tworząc jedno z Chrystusem jest współodkupicielką rodzaju ludzkiego. Fatima jest orędziem wiary, pokoju, jasnym światłem błyszczącym w ciemnościach, zaproszeniem do budowania nowego pokolenia stworzonego przez Boga. Fatima dziś, to miejsce pielgrzymowania i żarliwego kultu oddawanego Matce Boga i ludzi. Obdarzone błogosławieństwami Nieba, uświęcone obecnością Królowej Aniołów i modlitwą pokoleń ludzi różnych języków i narodowości, w szczególności narodu portugalskiego. Sanktuarium pod dachem nieba z dużym placem, figurą Dziewicy Maryi, skromną kapliczką objawień, z bazyliką NMP z kolumnadą i grobami świętych wizjonerów Hiacynty i Franciszka oraz Siostry Łucji, i nową bazyliką Trójcy Przenajświętszej. W pobliżu sanktuarium droga krzyżowa, rodzinne domy Łucji, świętych Franciszka i Hiacynty. Domy pielgrzyma, sale konferencyjne, hotele, sklepy, kramiki, restauracje. To wszystko pewnie potrzebne dla pielgrzyma, jednak bez wsłuchania się w głębie fatimskiego przesłania, spotkanie z tym miejscem może być naznaczone powierzchownością, a tymczasem to wezwanie abyśmy zapłonęli ogniem miłości, aby w centrum naszego życia znalazła się Eucharystia i służba Bogu i ludziom.

Objawienia. Pierwsze z objawień Matki Bożej miało miejsce 13 maja 1917 roku. (W 1916 roku, miały miejsce objawienia Anioła Stróża Portugali). Dzieci: Lucja Santos, Francisco Marto i Jacinta Marto, pasły owce w pobliżu Fatimy. Pastuszków otoczyło silne jasne światło i zobaczyły nad niskim drzewkiem "Panią jaśniejszą niż słońce". Obecnie w tym miejscu stoi Kaplica Objawień. Podczas ostatniego objawienia 13 października 1917 roku, którego świadkami było 70 000 ludzi. Zebrani mogli dostrzec cud słońca "wielką ognistą tarczę odrywającą się od nie.ba i zstępującą na ziemię". Dzieci widziały wtedy obok słońca Matkę Bożą i Świętego Józefa z Dzieciątkiem Jezus.


Tagi: ,

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

Uwielbienie Chrystusa, obecnego w sakramencie Eucharystii, odbywa się w Kościele na różne sposoby. Jednym z najbardziej spektakularnych jest doroczna procesja z Najświętszym Sakramentem. Kapłani i wierni idą procesyjnie do czterech ołtarzy, ustawionych, aby głosić Słowo Boże i błogosławić ludzi, domy i ulice Najświętszym Sakramentem.

Procesje Bożego Ciała., w szydłowieckiej parafii św. Zygmunta poprzedziła i zakończyła Msza święta. W tym roku przy pięknej pogodzie, w tym akcie uwielbienia Boga, wzięło udział kilka tysięcy wiernych. Na zakończenie ks. Adam Radzimirski proboszcz i dziekan szydłowiecki pobłogosławił wiernych, parafię i miasto Najświętszym Sakramentem. Podziękował za zaangażowanie i obecność tak wielu parafian, którzy chcieli wyznać wiarę w Jezusa Chrystusa Eucharystycznego.

Eucharystia jest pamiątką śmierci Chrystusa i darem przynoszącym zbawienie, jest także obecnością osoby Słowa Wcielonego, które stało się "pokarmem na życie wieczne".


Szydłowieckie Zygmunty po raz piętnasty

Ciekawie zapowiada się organizowane już po raz 15 święto miasta czyli „Szydłowieckie Zygmunty”. Idea obchodów zrodziła się w 2003 roku, zainspirowana odpustem św. Zygmunta, patrona parafii farnej i w pewnym sensie miasta Szydłowca. Oficjalnie bowiem jako takiego, swego patrona miasto nie ma! A aż się prosi…, aby to właśnie św. Zygmunt był oficjalnie, jeśli jest już taka tradycja patronem Miasta i Gminy Szydłowiec.

Pierwsza impreza odbyła się wtedy z asystą rycerstwa. Rynek kipiał wielobarwnym tłumem. Flagę narodową z okazji Dnia Flagi i czerwoną flagę z herbem miejskim, na prośbę burmistrza Andrzeja Jarzyńskiego poświęcił proboszcz ks. kan. Adam Radzimirski. Zaczynano świętować w dniu patrona parafii a kończono w Uroczystość NMP Królowej Polski i Święto Konstytucji 3-Maja. Schemat ten trwa do dziś, ubogacony licznymi atrakcjami.

W tym roku 2 maja na Rynku Wielkim wystąpi przed szydłowiecką publicznością Zjednoczony Ursynów oraz znany z piosenek patriotycznych „Tadek” Tadeusz Polkowski, a także koncertować będą zespoły: Black Radio i Poparzeni Kawą Trzy.