17 marca w rocznicę przyjęcia przez Sejm litewski ustawy o oświacie dyskryminującej nauczanie w językach mniejszości narodowych. Wielotysięczna manifestacja Polaków, w której wzięli udział przedstawiciele wszystkich rejonów i gmin zamieszkałych przez Polaków, a także przedstawicieli Kłajpedy i litewskich związków zawodowych pracowników oświaty przeszła główną ulica Wilna spod gmachu Sejmu na plac Kudriki pod siedzibę rządu Republiki Litewskiej.

Tam odbył się wiec, na którym zaprotestowano kolejny raz przeciw ujednoliceniu egzaminu z języka litewskiego w szkołach mniejszości językowych ze szkołami litewskimi. W ciągu dwóch lat uczniowie Szkół polskich i innych mniejszości będą musieli przerobić program języka litewskiego, na który w szkołach litewskich było 10 lat.

Podobne zmiany czekają uczniów, jeśli chodzi o nauczanie historii i geografii, które teraz ma być prowadzone także w języku litewskim. W całości w języku litewskim ma być prowadzony przedmiot podstawy wychowanie patriotycznego. Zgodnie z nową ustawą mają także być zamykane szkoły polskie w wiejskich miejscowościach zostawiając tam szkoły litewskie. Jak obliczono z obecnych 110 szkół polskich, pozostanie zaledwie 60. Ma to wszystko przyczynić się do szybkiej lituanizacji Wileńszczyzny zamieszkałej w większości przez Polaków.

Philip Bialowitz więzień w czasach okupacji niemieckiej obozu zgłady w Sobiborze, 15 marca spotkał się młodzieżą z klas I i II ogólnopolicyjnych i klasy I ochrona granicy państwowej z Zespołu Szkół im. Korpusu Ochrony Pogranicza w Szydłowcu. Wieczorem spotkał się z mieszkańcami Szydłowca na Garbarskiej 3, aby opowiedzieć o swej i współwiężniów walce o wolność.

Philip Bialowitz jak mówił, przyjeżdża do Polski bo jego misją jest naprawianie świata poprzez własne świadectwo o tym czego sam doświadczył. Podczas spotkania opowiadał o wojnie, o swojej, zamordowanej przez Niemców rodzinie i o własnych strasznych młodzieńczych przeżyciach - więźnia sobiborskiego obozu zagłady.

Obóz w Sobiborze otoczony trzema rzędami drutów kolczastych i głęboką na 3 metry fosą, Niemcy wybudowali w Reinhard Aktion w 1942 roku. W obozie zamontowano dziewięć komór gazowych, w których jednocześnie mieściło się pięćset osób. Do zagazowywania więżniów, wykorzystywali dieslowski silnik radzieckiego czołgu T 34, ze specjalnym filtrem usuwającym ze spalin charakterystyczną woń, aby uzyskać bezbarwny i bezwonny tlenek węgla, który zabijał ofiary w ciągu 20 minut.

Św. Klemens Hofbauer (Dworzak) - redemptorysta. Wspomnienie: 15 marca Żył w latach: 1751-1820 Patron piekarzy, Wiednia, Warszawy

„Nie chciałbym, by ktokolwiek przewyższył mnie w wierze...” – Mawiał. „Nie rozumiem, jak to się dzieje, gdy ktoś powątpiewa o prawdach wiary?... Jestem, – co prawda – grzesznikiem, ale jednego mi Bóg udzielił, mianowicie wiary, której nie chciałbym z nikim zamienić”. „Nie uczyłem się zbyt wiele, ale mam nos katolicki” – dodawał żartem. „Bardziej wierzę nieomylnym orzeczeniom Kościoła, niż temu, co widzą moje oczy. Orzeczenia, bowiem Kościoła są naprawdę nieomylne, a nasze oczy podlegają wielu złudzeniom” – mawiał.

Człowiekiem tak niewzruszonej wiary był Klemens Maria (Jan Ewangelista, – bo tak został ochrzczony) Hofbauer (po czesku: Dworzak). Przyszedł na świat w monarchii austriackiej – w morawskich Tasowicach. Miał jedenaścioro rodzeństwa! Jego ojciec - Czech z Budziejowic - był czeladnikiem masarskim, matka - córką rzeźnika. W wieku 16 lat został pomocnikiem piekarza w Znojmie, a następnie kamerdynerem i uczniem w pobliskim opactwie norbertanów. Po ukończeniu szkoły klasztornej został pustelnikiem w Tivoli we Włoszech. Po dwóch latach odkrył jednak, że Bóg żąda od niego życia czynnego. Powrócił do Wiednia i podjął pracę w piekarni. Dzięki pomocy zamożnych niewiast rozpoczął studia teologiczne, które kontynuował w Rzymie. W 1785 r. został księdzem w Zgromadzeniu Najświętszego Odkupiciela (redemptoryści).

Maturzyści z Liceum im Henryka Sienkiewicza, wczesnym rankiem 12 marca wyruszyli z Szydłowca pod opieką nauczycieli i wychowawców, na autokarową pielgrzymkę na Jasną Górę. Przewodnictwem duszpasterskim otoczyli ich katecheci: ks. Andrzeja Kania i ks. Witold Witasek.

Głównym punktem jasnogórskiego pielgrzymowania była msza święta koncelebrowana o godzinie 11, w kaplicy Cudownego Obrazu w intencji wyproszenia potrzebnej łaski Bożej na czas egzaminu dojrzałości i na dalsze wybory życiowe.

Głównym celebransem i kaznodzieją był ks. abp Wacław Depo, absolwent rocznik roku 1972 - szydłowieckiego Liceum. W kazaniu arcybiskup Depo, apelował o przyjęcie z nową mocą wiary Chrystusowej, zawierzenia swego życia Bogu za pośrednictwem Maryi, aby wzrastać ku pełni człowieczeństwa.

Członkowie Rady Duszpasterskiej i Społecznej Archidiecezji Przemyskiej, zgromadzeni w dniu 10 marca 2012 roku w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu na roboczym spotkaniu pod przewodnictwem Metropolity Przemyskiego, Arcybiskupa Józefa Michalika, z niepokojem zauważają pogarszającą się sytuację zubożenia ludzi w rejonach oddalonych od wielkich metropolii.

Brak pracy i zarobków masowo wyludnia nasze wioski i miasta, brak konkretnego zainteresowania rodziną wzmacnia mentalność antynatalną i prowadzi do wyludniania Polski, której problemów ekonomicznych nie rozwiąże sztuczne wywoływanie resentymentów antynarodowych i antykościelnych.

Niezwykle niepokojąca jest dziś oficjalna tendencja promowania antykultury, odcięcie się od tradycyjnego, zakorzenionego chrześcijańskiego humanizmu w Polsce, której szacunku w świecie nie zapewni brutalność antyklerykalnych środowisk ani wypowiedzi sztucznie promowanych tzw. „bohaterów prasowych”. Z tym większym szacunkiem trzeba zauważyć i wspierać dziennikarzy i ludzi pióra, będących stróżami prawdy, którzy odznaczają się odwagą mądrości dalekowzrocznej.

Wystarczyło kilka słonecznych dni, a na terenie powiatu szydłowieckiego rozpoczął się "gorący okres". Jest to okres, kiedy strażacy z terenu naszego powiatu interweniują najczęściej. Wypalanie traw i pozostałości roślinnych, choć pozornie naturalne, wręcz tradycyjne powoduje szereg niebezpiecznych a czasami także tragicznych zdarzeń.

Mimo wielu zagrożeń utrzymuje się moda na bezmyślne podpalanie wszystkiego, co porośnięte jest usychającą trawą w różnych jej siedliskach: na łąkach, w przydrożnych rowach, wypalanie zarośli, trzcinowisk na wysychających stawach, torfowiskach, uschniętych chwastów i resztek słomy pozostawionej na polach po zeszłorocznych zbiorach. Podpalacze pytani, dlaczego to robią, odpowiadają z reguły: "Palimy chwasty, aby nie rozsiewały się ich nasiona". Należy w tym miejscu wyjaśnić, iż jest to błędne myślenie. Często bywa tak, że to właśnie chwasty - takie jak perz - dzięki głęboko ukrytym w glebie kłączom, są odporne na krótkotrwałe pożary powstające przy wypalaniu traw.

Wypalanie traw jest szkodliwe, niedozwolone i bardzo niebezpieczne a mimo tego co roku setki nierozważnych i bezmyślnych osób (rolników, działkowców, dozorców..) właśnie w ten sposób "oczyszcza" swoje pola, łąki i trawniki, co stanowi genezę powstania niniejszego programu.

W piątkowy wieczór nabożeństwem drogi krzyżowej z kościoła św. Zygmunta na Górę Trzech Krzyży przy ul. Kamiennej młodzież ponadgimnazjalna zakończyła swoje się rekolekcje wielkopostne, które poprowadzili księża katechecie z parafii św. Zygmunta: ks. Andrzej Kania, ks. Witold Witasek, ks. Krzysztof Nowosielski oraz kapłan z parafii Podwyższenia Krzyża św. w Majdowie ks. Andrzej Pyzik.

Rekolekcje trwały od 7 marca do 9 marca. W czasie rekolekcji głoszone były konferencje, młodzież przygotowała we współpracy z kapłanami pantominę i adorację Obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Dziś młodzież mogła skorzystać z sakramentu pokuty, uczestniczyła we mszy świętej o godz. 12 i w wieczornym nabożeństwie drogi krzyżowej. Z krzyżem, modlitwa i śpiewem, rozważając Mękę Pańska, na symboliczna górę ukrzyżowania weszło około 200 młodych osób.