Uczestnicy uroczystości rocznicowych, zebrali się pod Starostwem Powiatowym i przemaszerowali ze sztandarami ulicą Radomską do kościoła św. Zygmunta. Przemarsz poprowadziła jak co roku ( od 2007) Kompania Reprezentacyjna Straży Granicznej oraz Orkiestra Reprezentacyjna SG. Pierwszy raz w tym roku byli z nami członkowie Grupy Rekonstrukcji Historycznej z Batalionu Tomaszów. Miałem szczęście ich spotkać i zaprosić 15 sierpnia w Zbereżu koło Włodawy. Na uroczystości odsłonięcia i poświęcenia obelisku pamięci żołnierzy KOP z grupy Generała W. Orlika Rückemanna.

W kościele św. Zygmunta mszę świętą za obrońców Ojczyzny z 1939 roku: żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza i Wojska Polskiego, którzy walczyli pod Szydłowcem, celebrował ks prałat Robert Gołębiowski. Wiernych i gości w świątyni przywitał ks. proboszcz kan. Adam Radzimirski. Kazanie patriotyczno-maryjne wygłosił kapelan Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej ks. kmdr. ppor. Ryszard Preuus. Ksiądz Kapelan przytoczył przebieg bitwy. Wskazywał na rolę Matki Bożej w dziejach ojczystych. Zachęcał zebranych do wierności Bogu i temu wszystkiemu, co Polskę stanowi. Mówił – „Warto być autentycznym chrześcijaninem, dawać świadectwo jak prawdziwy żołnierz Chrystusa. Warto zadawać sobie pytanie, co w naszym życiu znaczą słowa: Ojczyzna, Niepodległość i do czego one dziś nas zobowiązują”.

Na zakończenie mszy świętej, krótką wiązankę utworów patriotycznych zagrała Orkiestra Straży Granicznej z Nowego Sącza pod batutą mjr. Leszka Mieczkowskiego. Uroczystości kontynuowano z ceremoniałem wojskowym, przy pomniku Żołnierzy Września w pobliżu miejscowości Barak. Tutaj list Marszałek Sejmu RP Ewy Kopacz odczytał Piotr Adamski.

W wigilię uroczystości rocznicowych Bitwy pod Barakiem, 7 września na wojennych kwaterach żołnierskich kryjących prochy 128 żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza i Wojska Polskiego, odbył się Apel Poległych, zorganizowany przez Zespół Szkół im. KOP w Szydłowcu. W program apelu wkomponowano pieśni i wiersze. Śpiewały uczennice Zuzanna Gadowska i Aleksandra Krupa.

Modlitwę za poległych i w intencji pokoju poprowadzili ks. dziekan Adam Radzimirski i kapelan Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej ks. komandor podporucznik Ryszard Preuus. Nadkomisarz Jarosław Kaprzyk, odczytał Apel Poległych, wspominano w nim żołnierzy, ofiary wojny a także mieszkańców Szydłowca poległych w czasie II wojny światowej i po jej zakończeniu. Apel zakończyła salwa honorowa Kompanii Reprezentacyjnej Straży Granicznej. Uroczystość uświetnili trębacze i werblista z Orkiestry Reprezentacyjnej SG z Nowego Sącza, którzy odegrali hejnał pożegnalny Wojska Polskiego. Na zakończenie delegacje kombatantów, Straży Granicznej Powiatu Szydłowieckiego i Miasta Szydłowca złożyły wiązanki kwiatów pod pomnikiem poświęconym pamięci poległych żołnierzy. Uroczystość, w której wzięło udział wielu mieszkańców Szydłowca, poprowadziła dyrektor Zespołu Szkół im. KOP Maria Michajłow.

W Radomiu 6 września, przy płycie Grobu Nieznanego Żołnierza, odbyły się patriotyczno-religijne uroczystości związane z 95 rocznicą powstania 72 Pułku Piechoty im. Dionizego Czachowskiego, 90-leciem przekazania przez Prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego, sztandaru dla tego pułku oraz 68 rocznicą uwolnienia więźniów z ubeckiego więzienia w Radomiu. Uroczystości zorganizowali prezydent Radomia, dowódca 42 Bazy Lotnictwa Szkolnego oraz prezes Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Okręg Radom.

Ceremonię rozpoczęło złożenie meldunku, wciągnięcie flagi na maszt i odegranie Hymnu Narodowego. Następnie poczty sztandarowe i uczestników uroczystości powitał Leon Etwert, prezes radomskiego oddziału ŚZŻAK. Po powitaniu wręczono odznaczenia oraz awanse na wyższe stopnie. Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej przyznanym przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa udekorowano sztandar: 42 Bazy Lotnictwa Szkolnego oraz Zespóołu Szkół Muzycznych im. Oskara Kolberga. Ponadto medalami Pro Patria, Medalami Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej oraz Medalem Za Zasługi dla Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej uhonorowano kilkadziesiąt osób. Awans na wyższe stopnie oficerskie otrzymało czterech kombatantów AK. Wiceprezydent Radomia Ryszard Fałek podziękował tym wszystkim, którzy godnie dbają o pamięć o tych, odważnych ludziach, którzy poświęcili wiele dla Ojczyzny, dlatego że zrozumieli sens słów: Bóg, Honor, Ojczyzna.

Z kolei podziękowania władzom, wojsku i społeczeństwu Radomia, przekazał Andrzej Kunert, sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Mówił: radomska uroczystość, przypomina jedno z najbardziej charakterystycznych zjawisko w historii Polski. A było nim w ciągu, co najmniej stu ostatnich lat, trzykrotne stawanie do walki o wolną, niepodległą i suwerenną Rzeczpospolitą. Było to w latach pierwszej wojny światowej i 1920 roku, drugiej wojny światowej oraz 1989 roku. - Dziękuję za to, że w tak piękny i godny sposób przywracacie pamięć i oddajecie sprawiedliwość tamtym czasom i bohaterom, którym później wiele razy próbowano odebrać pamięć i ją zamazać – powiedział minister Andrzej Kunert.

Dziś przypada 74 rocznica wybuchu II wojny światowej i obchodzony jest Dzień Weterana, podczas którego składany jest hołd wszystkim obrońcom Ojczyzny. W szydłowieckiej świątyni farnej o godz. 18 celebrowana była msza święta, w czasie której modlono się za ofiary II wojny światowej. 7 i 8 września w Szydłowcu, obchodzona będzie 74 rocznica Bitwy pod Barakiem, w której poległo 128 obrońców Ojczyzny. 7 września odbędzie się Apel Poległych. 8 września uroczystości religijno patriotyczne w Szydłowcu i przy Pomniku Żołnierzy Września w pobliżu miejscowości Barak.

II wojna światowa była największym konflikt zbrojnym w dziejach świata. Rozpoczęła się atakiem hitlerowskich Niemiec na Polskę 1 września 1939. Zakończyła się 2 września 1945 roku (w Europie 8 maja 1945). Objęła zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 mln ludzi.

W Gdańsku odbyły się dziś rocznicowe uroczystości związane z podpisaniem porozumień sierpniowych. W czasie Mszy św. w bazylice św. Brygidy w Gdańsku, modlono się za tych wszystkich, którzy czynnie uczestniczyli w walce o wolną Polskę i ideały Wolności i Solidarności. Mszy przewodniczył metropolita gdański abp Sławoj Leszek Głódź. Po Mszy św., delegacje związkowców oraz metropolita gdański złożyli kwiaty pod pomnikiem ks. prałata Henryka Jankowskiego, wieloletniego proboszcza parafii św. Brygidy w Gdańsku i jednego z kapelanów Solidarności. Następnie uczestnicy nabożeństwa przeszli ulicami Gdańska na Plac Solidarności przy Stoczni Gdańsk, gdzie także złożono kwiaty w hołdzie poległym stoczniowcom i wszystkim, którzy oddali życie w walce o ideały „Solidarności”. W Szydłowcu, nie było dziś akcentów rocznicowych, związanych z tym wielkim zwycięstwem Polaków, tworzących masowy wówczas Ruch Solidarności. O Solidarności przypomina tylko nazwa porośniętego chwastami Ronda, u zbiegu ulic Zamkowej, Sowińskiego i Browarskiej.

W Gdańsku w obchodach uczestniczyli trzej przewodniczący Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, dwaj byli - Marian Krzaklewski i Janusz Śniadek oraz obecny szef związku Piotr Duda. Nie zabrakło delegacji lokalnych i zakładowych struktur związku z przewodniczącym regionu Krzysztofem Doślą. Były poczty sztandarowe zakładowych i branżowych struktur „Solidarności”, uczestnicy strajków z roku 1980 i 1988, parlamentarzyści PiS, a także sygnatariusz porozumień sierpniowych ze strony rządowej Tadeusz Fiszbach. Stoczniowcy wnieśli do bazyliki krzyż, który ustawili w pobliżu ołtarza.

W porywającej homilii wygłoszonej w bazylice, abp Głódź ubolewał, że słowo "solidarność" i treści, które niesie, próbowano wyrugować z polskiego życia, zniszczyć machiną stanu wojennego, represjami, zakazami. Rozbłysło znowu podczas pamiętnych strajków latem 1988 roku. - To słowo rozświetla także nasz czas, choć są tacy, wielu ich, którzy chcieliby ten blask przesłonić, osłabić, wręcz zgasić - mówił abp Głódź. - Byli przecież i tacy, niegdyś aktywiści z waszych szeregów, którzy przepraszali za Solidarność. Byli, wciąż są, tacy, którzy nie chcą pamiętać, że to dzięki Solidarności weszli na pokoje władzy, splendoru, zaszczytów. Dziś, zdarza się, bez jakichkolwiek skrupułów głosują za niepracowniczymi ustawami, przekreślają swoją dawną drogę. Wyrzekli się Solidarności, jej etosu, jej zasad. Zdradzili ją! - wołał. Mówiąc o współczesności, arcybiskup ubolewał, że "sierpniowe postulaty sprzed z górą trzydziestu lat pozostają aktualne, że nadal trwa walka o poszanowanie podstawowych praw pracowniczych, związkowych i obywatelskich, która jest dla Solidarności wielkim zdaniem i wyzwaniem”. Hierarcha przypomniał też, że pojawiają się oskarżenia, że związki zawodowe, że Solidarność, wkraczają w sferę polityki. Wypowiadają je niekiedy ci, dla których Solidarność, stałą się trampoliną do politycznych karier. - Co to jest polityka? - pytał arcybiskup. - To roztropna troska o dobro wspólne. Co robić, kiedy tej roztropnej troski zaczyna brakować? Kiedy na jej miejsce wkrada się pewność siebie, dezynwoltura, niekiedy tupet i arogancja? Jego zdaniem, Solidarność nie wkracza w politykę, nie ma aspiracji do pełnienia władzy. To co mówi, czego żąda, przed czym przestrzega dyktowane jest powinnością związku zawodowego. To on ma zabiegać o zabezpieczenie słusznych uprawnień ludzi pracy w ramach dobra wspólnego całego społeczeństwa. - To wasza droga, związkowcy z Solidarności. Słuszna droga - podkreślił.

Uczestniczyłem 31 sierpnia, w otwarciu wystawę fotografii architektury drewnianej „Drewniane jest piękne” w plenerze zabytkowego modrzewiowego dworu w Rzucowie. Ekspozycja powstała dzięki pasji nowych gospodarzy dworu. Dzięki tej inicjatywie i uzyskanemu dofinansowaniu, ożyło otoczenie zabytkowego obiektu. Dwór nadal pozostaje zamknięty. Nowi właściciele obiektu, zapowiedzieli podjęcie prac remontowych i udostępnienia obiektu dla zwiedzających. Kiedy to się stanie, trudno teraz odpowiedzieć.

Na wystawie zaprezentowano zdjęcia drewnianych budowli z takich miejscowości jak: Rzuców, Chlewiska, (Bolęcin, Cukrówka, Kawy, Nadolna, Ninków,, Pawłów, Politów, Radestów, Rudno, Ruszkowice, Stefanów, Wola Kuraszowa, Wola Zagrodnia, Zaława, Suchedniów, Otwock, Radziejowice, Kukłówce. Rzucowski dwór ma bogatą historię, i patrząc na stan dzisiejszy trudno dostrzec w zaniedbanych budynkach i otoczeniu dawny splendor. W XIX wieku, gdy majątek Rzuców, należał do Adama Mokiejewskiego obejmował obszar 400 hektarów. Funkcjonowały zakłady przemysłowe: huta żelaza i odlewnia, a także stawy rybne, sady i pola uprawne. Kres dworskiemu życiu położyła II wojna światowa, kiedy to ostatni właściciel Witold Mokiejewski zostaje stracony w niemieckim obozie koncentracyjnym w Dachau. W roku 1945 władze PRL zmuszają żonę Witolda i jej syna do opuszczenia majątku.

W opustoszałym budynku, okradzionym z bogatego księgozbioru, mebli, pamiątek i wyposażenia, w 1948 urządzono dom dziecka, który funkcjonował tutaj do 1995 roku. Drewniany, podpiwniczony budynek wykonany z bali modrzewiowych w latach 1884-1892 i położony obok murowany budynek tzw. „Wikaryjka”, ulokowane wśród drzew starego parku przez ostatnie kilkanaście lat były opustoszałe i poddane związanej z tym degeneracji. Czy zapał nowych gospodarzy tchnie nowego ducha w to piękne miejsce, przywróci go lokalnej kulturze i historii? Było by to ze wszech miar pożądane.

W niedzielę 1 września, przypada 74 rocznica wybuchu II wojny światowej, kilka dni później uroczyście obchodzona będzie z udziałem wielu gości rocznica Bitwy pod Barakiem. Stała się ona dla lokalnej społeczności, uosobieniem poświęcenia i ofiarności polskiego żołnierza. W 1939 roku, w wyniku agresji niemieckiej, słowackiej i sowieckiej oraz w obliczu zdrady sojuszników, Polskę i Polaków dotknęła tragedia utraty niepodległości, terror okupacji i konsekwencje lat powojennych.

O tych wrześniowych dniach, bohaterstwie obrońców Ojczyzny, przypominają nam pomniki: jeden zlokalizowany na szydłowieckim cmentarzu oraz ten przy drodze nr 7, na leśnym parkingu w pobliżu miejscowości Barak. O ile ten pierwszy usytuowany wśród wojennych kwater poległych żołnierzy, jest w dobrym stanie po renowacji z ostatnich lat. To ten drugi, zbudowany w latach osiemdziesiątych XX wieku, wysiłkiem społecznym kombatantów i miejscowego Rzemiosła, jest zaniedbany i pozostawiony samemu sobie. Podobnie zaniedbane jest otoczenie pomnika. Na masztach wiszą brudne i dawno niezmieniane flagi.

Za stan miejsc pamięci narodowej odpowiada Gmina. Biorąc jednak pod uwagę zaangażowanie Powiatu Szydłowieckiego i w obchody rocznicowe i funkcjonowanie w Szydłowcu Zespołu Szkół im Korpusu Ochrony Pogranicza, której to formacji żołnierze, walczyli w Bitwie pod Barakiem, w ramach sformowanej z oddziałów i pododdziałów KOP i Wojska Polskiego 36 DP rez. trzeba coś zrobić dla poprawy stanu otoczenia i samego pomnika. Miejmy nadzieję, że władze samorządowe uzgodnią jakąś formułę współpracy w tym zakresie i dni jakie pozostają do rocznicowych obchodów zostaną wykorzystane do uporządkowania terenu wokół pomnika.