Według zwolenników zabijania klauzula sumienia lekarzy to paskudny wynalazek. Sugeruje przecież, że ustawa może nie wystarczać za sumienie. Więcej - sugeruje, że prawo dopuszcza/nakazuje czynić zło, a klauzula pozwala tego uniknąć. Jest to szczególnie nie na rękę, kiedy wojewódzki konsultant ds. ginekologii i położnictwa prof. Antoni Basta kieruje szpitalami w Małopolsce tak, by (jak to ujęła jedna z pracownic krakowskiego szpitala) "sumienia wszystkich obciążane były po równo".

Tymczasem w krakowskim Szpitalu im. Rydygiera, z prawa do klauzuli sumienia skorzystał anestezjolog, po nim jeszcze dwóch lekarzy. Jak donosi Gazeta Wyborcza rozpadł się przez to cały małopolski system delegacji zabijania po równo na każdy szpital, pomimo apelu Antoniego Basty, iż "nie należy go zaburzać". Problem w tym, że ten "system" ma na celu skażenie wszystkich złem, bo według niego żaden szpital czy lekarz nie może uciec od zabijania. Każdy ma mieć krew na rękach.

Z drugiej flanki atakuje klauzulę sumienia prof. etyki Paweł Łuków. Twierdzi bowiem, że lekarze, którzy nie chcą dokonywać aborcji, nie powinni zostawać ginekologami. Najlepszą grupą docelową do przeforsowania takiej ideologii są więc studenci medycyny. 19 - tego lutego 2013r. w programie Dzień dobry TVN stwierdził, że "powinniśmy bardzo dużą wagę przywiązywać do kształcenia przyszłych lekarzy." On sam, jako wykładowca etyki na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym stara się znieczulać sumienia przyszłych lekarzy. "(...) przychodzą na moje zajęcia zazwyczaj już z jakimiś tam poglądami i część trzeba troszeczkę skorygować, część trzeba rozszerzyć." - stwierdza Łuków. Co to naprawdę oznacza? Wyeliminować z zawodu ludzi z odruchami moralnymi. Pozbyć się tych, którzy twierdzą, że nie można podnosić ręki na bezbronnych, tych którzy chcą być lekarzami, by chronić życie człowieka, a nie po to, by czerpać zyski z zabijania.

Finał tego konkursu odbył się w piątek 22 lutego, w sali kominkowej szydłowieckiego zamku. Konkurs skierowany był do uczniów klas drugich szkół gimnazjalnych z Powiatu Szydłowieckiego. Miał na celu poznanie piękna języka ojczystego, rozwijanie zainteresowań i pogłębianie wiedzy z zakresu języka ojczystego oraz wspieranie uzdolnień humanistycznych uczniów gimnazjum.

Wśród zaproszonych gości mogliśmy zobaczyć prof. dr hab. Marka Ruszkowskiego językoznawcę z Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Kochanowskiego w Kielcach który wspaniałą polszczyzną wygłaszał prelekcje na temat „Postawy wobec języka”. Podczas finału nie zabrakło także wystąpienia Pana Karola Kopyckiego Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących im. Henryka Sienkiewicza w Szydłowcu. Gimnazjalistów uczestniczących w konkursie, przygotowały i poprowadziły panie nauczycielki języka polskiego.

Organizatorami byli: Powiatowa Biblioteka Publiczna, Biblioteka Pedagogiczna oraz Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu.

Diecezja radomska ma już gotowy projekt dotyczący ratowania najcenniejszych zabytków sakralnych. Dotyczy on tzw. kościołów nadwiślańskich m.in. w Tarłowie, Wysokim Kole czy Sieciechowie. Projekt opiewa na ponad 30 mln złotych. Środki mają pochodzić z funduszy unijnych.

Ks. Roman Adamczyk z Diecezjalnego Zespołu Wdrażania Programów Pomocowych, którego celem jest wspieranie poszczególnych parafii i instytucji kościelnych w pozyskiwaniu funduszy unijnych, powiedział, że prace nad projektem trwały od ubiegłego roku. Uczestniczyli w nim m.in. konserwatorzy i specjaliści od budownictwa. - Dotarliśmy do 26 miejscowości, w których znajdują się zabytkowe kościoły, wymagające przeprowadzenia koniecznych prac remontowo-konserwatorskich. Dotyczy to głównie pasa nadwiślańskiego, gdzie znajdują się zabytki sakralne w Tarłowie, Wysokim Kole i Sieciechowie. W pierwszym etapie została wyceniona skala potrzeb, wykonano również wstępne kosztorysy - powiedział ks. Adamczyk. W niektórych miejscowościach zostaną podjęte kompleksowe prace. Wszystko zależy od zgromadzonych środków na tzw. wkład własny, który jest potrzebny do pozyskania dotacji unijnej. Głównym partnerem projektu będzie Kuria Diecezjalna w Radomiu, bowiem same parafie nie byłyby w stanie przygotować odpowiednich dokumentów. Realizacja projektu potrwa co najmniej kilka lat.

Diecezja radomska w skali kraju należy do najsłabiej korzystających ze wsparcia finansowego z różnych programów. Dlatego też podjęto decyzję o powołaniu w 2010 roku Diecezjalnego Zespołu Wdrażania Programów Pomocowych, którego celem jest wspieranie poszczególnych parafii i instytucji kościelnych w pozyskiwaniu funduszy unijnych. W tym samym czasie przeprowadzono pierwsze szkolenia z zakresu pozyskiwania funduszy unijnych przez duchownych i świeckich. Dotyczyły one takich zagadnień jak prawo i finanse. W latach 2010-11 parafie diecezji radomskiej uzyskały z UE ponad 21 mln zł na rzecz remontów obiektów sakralnych. Diecezjalny Zespół Wdrażania Programów Pomocowych pracuje obecnie nad strategią pozyskiwania funduszy w następnym rozdaniu unijnym na lata 2014-2020.

W przeddzień Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego, obchodzonego 21 lutego, w Pałacu Prezydenckim w Warszawie odbyła się debata pt. „Czy język urzędowy może być przyjazny obywatelom?”. Zaproszeni językoznawcy i urzędnicy dyskutowali o tym, co zrobić, aby język urzędowy, a także język kościelny, były bardziej zrozumiałe. Spotkanie odbywało się w obszarze FDP „Twórczość, dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze bogactwem Polski”. Podczas forum, w którym uczestniczyli m.in. profesorowie Walery Pisarek, Jerzy Bralczyk, Andrzej Markowski oraz przedstawiciele parlamentu RP i Unii Europejskiej, podkreślano, że niezrozumiały polski język urzędowy staje się często powodem wykluczenia społecznego, niepokoju czy poczucia krzywdy przez obywateli.

Dyrektor Narodowego Centrum Kultury Krzysztof Dudek nawiązał w dyskusji do języka sakralnego, używanego przez księży podczas kazań, który również bywa niezrozumiały. Przytoczył w związku z tym anegdotę o rozmowie dwóch parafianek. Jedna z nich powiedziała, że było bardzo mądre kazanie w kościele. O czym mówił kaznodzieja? – zapytała druga. Nie wiem, ponieważ było bardzo mądre – padła odpowiedź. Nad językiem religijnym zastanawiali się pod koniec ub. roku językoznawcy oraz teologowie podczas konferencji „Język religijny dawniej i dziś”, która odbywała się w Wyższym Seminarium Duchownym w Paradyżu. Prelegenci oprócz wysłuchania referatów dotyczących języka religijnego przestrzegali przed infantylizacją treści i upraszczaniem tekstów medialnych. „Praca nad językiem religijnym wychodzi naprzeciw nowej ewangelizacji, która stoi przed Kościołem jako szczególnie ważne zadanie”. ”Patrzymy na słowa pieśni religijnych, na język kazań, homilii, na twórczość literacką, na sposób przekazywania prawd religijnych w katechezie, na poezję, sztukę religijną, na język reklam, audycji religijnych i telewizyjnych, widzimy wiele rzeczy nowych” – mówił wtedy ordynariusz diecezji zielonogórsko–gorzowskiej bp Stefan Regmunt.

Podczas debaty w Pałacu Prezydenckim językoznawcy zauważyli, że język polski jest trudny nie tylko w wersji stosowanej w urzędach i czasem w kościołach. Można te trudności podzielić w związku z tym na "juryzmy" (język prawniczy), "scjentyzmy" (naukowy), "kancelaryzmy" czy "brukselizmy". Ludzie piszą odwołania do Rzecznika Praw Obywatelskich czasem zupełnie niepotrzebnie, a wynika to tylko z niezrozumienia urzędowego języka, w którym stosowane są specyficzne określenia czy zwroty. Najbardziej chyba niezrozumiały jest język prawniczy – uważają językoznawcy. Prelegenci zwracali także uwagę na to, że urzędnicy często korzystają z gotowych wzorów pism. Żeby język urzędniczy był przyjazny, przede wszystkim przyjazny musi być urzędnik – powtarzali wielokrotnie.

Myliłby się ten, kto by uważał, że zjawiska fetyszyzmu religijnego to w naszych czasach pozostałości występujące tylko w głębokiej egzotyce. Wystarczy rozejrzeć się wkoło, w biurze, na stacji benzynowej, w kawiarni – wyznawców „cywilizowanego” fetyszyzmu nie brakuje. Co więcej, im wyższą pozycję społeczną ktoś osiąga, tym częściej zakłada taki czy inny amulet lub talizman, choćby wspomnieć tylko o Pierścieniu Atlantów, czerwonej nitce czy oku Horusa – pisze we wstępie do najnowszego, lutowego wydania „Miesięcznika Egzorcysta” redaktor naczelny, Artur Winiarczyk. Numer ten właśnie trafił do sprzedaży.

Tematem przewodnim bieżącego wydania są amulety i wiążące się z ich użytkowaniem zagrożenia. Skąd pochodzą popularne, współczesne talizmany? Do jakiej symboliki nawiązują? Skąd wzięła się ich popularność? I, przede wszystkim, czym grozi wiara w ich moc? Na te i inne nurtujące pytania odpowiadają autorzy kolejnych artykułów. Janusz Dorszw artykule „Władca pierścienia” przedstawia Czytelnikom legendę Atlantydy i jej mieszkańców. Historia ta stanowi ilustrację dla narodzin, przybliżanego w tekście, mitu o nadprzyrodzonych mocach pierścienia Atlantów. Autor wyjaśnia między innymi skąd wzięła się jego ogromna popularność. W artykule nie brakuje również historii ludzi, którzy ulegli modzie na noszenie pierścienia i doświadczyli jego zgubnego wpływu. Ks. dr hab. Aleksander Posacki wyjaśnia natomiast symbolikę zawartą w pierścieniu Atlantów i przestrzega: „wszystkie składowe elementy Pierścienia Atlantów mają otworzyć osobę noszącą ten talizman na demoniczne działanie Szatana. Jest to znak duchowej przynależności. Wszystkie zawarte w nim wzory są w ten wyrafinowany sposób celowo zaprojektowane”. Wiara w talizmany i amulety jest sprzeczna z wiarą w Boga – dodaje ks. dr Andrzej Wołpiuk. Na tytułowe pytanie artykułu „Nosić czy nie nosić?”, którego jest autorem, odpowiada stanowczo: - We wszystkich epokach dziejów chrześcijaństwa osąd Kościoła na temat magicznych praktyk pozostał niezmieniony – należą one do kategorii praktyk bałwochwalczych.

W bieżącym numerze „Miesięcznika Egzorcysta” znalazły się również teksty wykraczające poza wspomnianą tematykę amuletów. Jednym z nich jest artykuł Grzegorza Górnego poświęcony anoreksji, chorobie skutkującej najwyższą śmiertelnością spośród wszystkich chorób psychicznych. Autor ukazuje tu interesującą zależność. Otóż wśród projektantów mody lansujących zagłodzony model kobiecości (dziś statystyczna modelka waży mniej niż 50 kg) „bardzo wpływowi są zadeklarowani geje. Homoseksualistami byli lub są tacy dyktatorzy mody jak: Yves Saint Laurent, Gianni Versace, Valentino Garavani, Jean Paul Gaultier, Tom Ford czy Domenico Dolce i Stefano Gabana. Preferują oni efebiczny, chłopięcy ideał urody: małe piersi, brak bioder, płaski brzuch”. We wstępie do lutowego numeru Artur Winiarczyk pyta: - Czym różni się golas z liśćmi palmy na pupie, dmuchający w piszczałkę, od szanownego prezesa-biznesmena w szykownym garniturze z czerwoną nitką na ręku? Jeden i drugi przywołuje ochronne siły, w które obaj święcie wierzą. A który z nich postępuje bardziej racjonalnie? Warto dodać, że w marcowym numerze ukaże się przeprowadzony specjalnie dla „Miesięcznika Egzorcysta” wywiad z Tomaszem Adamkiem.

Informujemy, że w dniu 20 lutego br. zmarł ks. kan. Zbigniew Zasoń, emerytowany proboszcz w parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Orońsku. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się eksportą do kościoła parafialnego i Mszą św. w piątek 22 lutego br. o godz. 15.00. Następnie w sobotę, 23 lutego br., Msza św. w intencji zmarłego Kapłana o godz. 11.00.

Ks. kan. Zbigniew Zasoń urodził się 26 sierpnia 1934 r. w Ostrowcu Świętokrzyskim. Był synem przedwojennego policjanta, który zamordowany został w 1940 roku przez Sowietów.

W 1952 roku ukończył naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Joachima Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim. W 1957 ukończył studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu i 29 września tego roku przyjął święcenia kapłańskie. Po święceniach pracował na stanowisku wikariusza w parafiach: Skrzyńsko, Szydłowiec, Końskie – św. Mikołaja, Radom – św. Jana.

Uczniowie Zespołu Szkół Ogólnokształcących im Henryka Sienkiewicza i Zespołu Szkół im. Korpusu Ochrony Pogranicza, dziś na posiedzeniu Zarządu Powiatu, otrzymali stypendia finansowe przyznane przez Zarząd Powiatu w Szydłowcu, za osiągnięcia w nauce i sporcie w I semestrze roku szkolnego 2012/2013.

Stypendia starosty szydłowieckiego Włodzimierza Górlickiego, za bardzo dobre wyniki w nauce otrzymało 6 uczniów ZSO im. Sienkiewicza: Magdalena Tyka, Paulina Irańska, Ilona Szcześniak, Żaneta Dąbek, Patrycja Gwóźdź, Paulina Ludew. Czterech uczniów z tej Szkoły otrzymało stypendia za osiągnięcia w sporcie wyczynowym: Krystian Rzeźnik, Sylwia Szymkiewicz, Aleksandra Czaja, Michał Tyka

Stypendia Starosty otrzymali także uczniowie Zespół Szkół im. KOP w Szydłowcu. Za bardzo dobre oceny wyróżnienionych zostało 5 uczniów: Minda Łukasz, Kamila Karczewska, Sylwia Matyszczak, Damian Siemieniec, Monika Droś. Finansowe wsparcie Starosty dla zdolnych i wyróżniających się uczniów, przyznawan jest w Powiecie Szydłowieckim od kilku lat, według zasad określonych w regulaminie przyjętym przez Radę Powiatu. Na uroczystości Radę Powiatu reprezentowała przewodnicząca Komisji Edukacji Krystyna, Barbara Adamczyk.