Burmistrz Szydłowca ogłosił konkurs na stanowisko Naczelnika Wydziału Edukacji, Rozwoju i Promocji w Urzędzie Miejskim w Szydłowcu. Osoby zainteresowane udziałem w konkursie, bliższe informacje znależć mogą na stronie www.szydlowiec.pl w Biuletynie Informcji Publicznej Urzędu Miejskiego. Od 1 września 2003 roku, funkcję naczelnika pełnił mgr Henryk Baniak. Umowa o pracę naczelnika H. Baniaka wygasa 28 lutego br. Wydział Edukacji, Rozwoju i Promocji nadzoruje pracę 10 szkół podległych samorządowi gminnemu.

msk

Wojewoda świętokrzyski wystąpił z wnioskiem do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o mianowanie pułkownika Antoniego Hedy ps. "Szary" na stopień generała brygady. Wojewoda Grzegorz Banaś podkreślił zasługi pułkownika w walkach o niepodległość państwa w czasie II wojny światowej oraz po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej. Najważniejszą akcją przeprowadzoną przez "Szarego" było uwolnienie w sierpniu 1945 roku ponad 350-u żołnierzy podziemia, więzionych w Kielcach przez Sowietów. Wojewoda powiedział, że pamięć o jego bohaterstwie powinna na zawsze pozostać żywa. Zaznaczył, że postawa pułkownika - to lekcja patriotyzmu szczególnie dla młodego pokolenia. Antoni Heda był dowódcą oddziału partyzanckiego w zgrupowaniu "Ponurego". Przeprowadził wiele udanych akcji zbrojnych. Rozbicie więzienia w Kielcach pułkownik Heda przypłacił osobistą tragedią - Urząd Bezpieczeństwa aresztował i zakatował członków jego rodziny. Szary" został w 1948 roku skazany na karę śmierci, opuścił więzienie w 1956. Nominację na stopień generalski ma wręczyć Antoniemu Hedzie prezydent Lech Kaczyński podczas wizyty w regionie świętokrzyskim. Antoni Heda "Szary" jest od 1992 roku Honorowym Obywatelem Miasta Starachowice, a od 2001 miasta Skarżyska-Kamiennej. Antoni Heda jest znany także mieszkańcom Szydłowca, gościliśmy go kilkakrotnie na obchodach rocznicy Powstania Styczniowego i innych uroczystościach patriotycznych.

Rys biorgaficzny: Antoni Heda " Szary"Urodził się 11 października 1916 r. w rodzinie chłopskiej we wsi Małomierzyce k/Iłży. W młodości był związany z ruchem patriotycznym. Pracę zawodową rozpoczął w Fabryce Zbrojeniowej w Starachowicach w izbie pomiarów. We wrześniu 1939 r. walczy z Niemcami. Aresztowany przez bolszewików osadzony w twierdzy Brześć. Członek AK, NIE i WIN. W 1941 r. wraca w rodzinne strony, gdzie zakłada oddział partyzancki AK, który niebawem staje się postrachem dla okupantów. Dowódca oddziału partyzanckiego w Zgrupowaniu ”Ponurego” i wielu akcji partyzanckich, m.in.: zdobycie więzienia w Iłży i Starachowicach, rozbrojenie niemieckiego oddziału w majątku Pakosław, udana akcja na zamieszkałą przez niemieckich kolonistów wieś Gozdawa k. Sienna, akcja na terenie Zakładów Zbrojeniowych w Starachowicach; rekwizycja art. żywnościowych w Spółdzielni Rolniczo-Handlowej w Siennie, lasy starachowickie - udana zasadzka na niemiecką straż leśną pomiędzy Marculami a wsią Pastwiska, opanowanie Końskich-uwolnienie aresztowanych, rozbicie więzienia w Kielcach, w którym UB i NKWD osadziły wielu z walczących o niepodległość.

Kardynał Camillo Ruini, 10 lutego przewodniczył w bazylice św. Jana na Lateranie, uroczystościom pogrzebowym ks. Andrea Santaro. Kapłan został w kościele, w czarnomorskim porcie Trapenzunt zastrzelony przez nastoletniego fanatyka muzułmańskiego. Ksiądz Andrea Santaro przeżył 60 lat, w kapłaństwie 35 lat, do 2000 roku pracował w duszpasterstwie diecezji rzymskiej. Prowadził liczne pielgrzymi na Bliski Wschód i do Turcji, odczuwał pragnienie do pracy na tych terenach. Po uzyskaniu zgody swego ordynariusza, przebywał w Urfie, niedaleko biblijnego Arranu, skąd pochodził Abraham. Uczył się tam języka tureckiego. Następnie był duszpasterzem w Trapezuncie nad Morzem Czarnym, w kościele Św. Marii. Kościół został wzniesiony przez sułtana z dynastii osmańskiej Abdulmecida I (1823-1861), zwolennika reform i tolerancji religijnej. Miał służyć chrześcijanom odwiedzającym Trabzon lub mieszkającym tam (do lat 20-tych XX w. w Azji Mniejszej żyły znaczne społeczności chrześcijańskie). Do zabójstwa doszło w kilka godzin po niedzielnej mszy świętej. Kardynał Camillo Ruini, wyraził przekonanie że ks Andrea Santaro jest męczennikiem za wiarę i że po okresie wymaganym przez prawo kanoniczne rozpocznie się jego proces beatyfikacyjny. Ks. A. Santaro, jak powiedział nad trumną kapłana, kardynał Ruinni, cechował się głęboką postawą wiary i chrześcijańskiej miłości. Matka kapłana, dowiedziawszy się o śmierci syna, przebaczyła zabójcy. Powiedziała że bardzo jej żal tego człowieka, bo i on jet „dzieckiem jedynego Boga, który jest Miłości”. opr. msk

W kościele św. Zygmunta we wspomnienie Matki Boże Lurdeus, ksiądz dziekan Adam Radzimirski celebrował mszę świętą w intencji osób chorych, podeszłych wiekiem, cierpiących. W kazaniu ksiądz A. Radzimirski przypomniał, znaczenie cierpienia, które zostaje przeżyte w łaczności z Chrystusowmu krzyżem, Jego bólem i cierpieniem, znoszonym dla zbawienia człowieka. Przygotowaniem do mszy świętej było nabożeństwo drogi krzyżowej, chorzy mogli skorzystać z sakramentu pokuty. W czasie mszy świętej kapłani udzielili ponad trzystu osobom sakramentu namaszczenia chorych. Modlitwę zakończyło uroczyste błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. We mszy świętej uczestniczyli bliscy i rodziny chorych. Kapłani z posługą udali się do chorych w Zakładzie Pielęgnacyjno-Opiekuńczego na ulicy Kolejowej i do Warsztatów Terapaii Zajęciowej, na Ogrodowej. Z chorymi spotkał się także burmistrz Andrzej Jarzyński. W Kościele Światowy Dzień Chorego obchodzony jest od 1992 roku. Ustanowił go Sługa Boży papież Jan Paweł II. msk

Przed 86 laty 10 lutego 1920 roku, odbyły się symboliczne zaślubiny Polski z morzem. Dowodzony przez generała Józefa Hallera I Batalion Morski wkroczył do Pucka. Zorganizowane zostały uroczystości dziękczynne, głównym ich punktem była msza święta, którą celebrował ks dziekan polowy Antoni Rydlewski, wraz z ks. kapelanem Józefem Wryczym i ks. kapitanem marynarki Władysławem Miegoniem. Zatoka Pucka, skuta była jeszcze wtedy lodem, od rana padał deszcz, co zdaniem licznie przybyłych Kaszubów, było dobrym znakiem. Poświęconą banderę przy dżwiękach hymnu narodowego i salwie 21 dział, na maszt wciągnął porucznik Eugeniusz Pławski, wespół z matem Kazimierzem Wiśniewskim i st. marynarzem Florianem Napierałą. Powiewająca na wietrze flaga narodowa, była znakiem objęcia przez Polskę, wachty nad Bałtykiem. Pełniła ją Polska Marynarka Wojenna, składająca sie z marynarzy z trzech zaborów. Pierwszym portem wojennym był trzy tysięczny Puck, pozbawiony urządzeń potrzebnych flocie morskiej. Funkcje tę pucki port pełnił prez cztery lata. Polska na mocy traktatów wersalskich, od 10 lutego 1920 odzyskała 140 km wybrzeźa morskiego, były to tereny gospodarczo zaniedbane. W krótkim jednak czasie wybudowano miasto i port Gdynię i port wojenny na Oksywiu. Warto przypomnieć, że pierwszym kapelanem Marynarki Wojennej był pochodzący z dziecezji sandomierskiej ks. Władysław Miegoń, który w okresie pracy w dziecezji sandomierskiej był min. wikariuszem parafii Iłża. W 1939 roku w obronie Gdyni i Kepy Oksywskiej żołnierze polscy dowodzeni przez płkownika Stanisława Dąbka, bohatersko walczyli od 1 do 19 września, ksiądz kmandor podporucznik Władysław Miegoń, był z walczącymi żołnierzami wspierał ich posługa duchową, pomagał przenosić rannych i opatrywał ich rany. Docierał do walczących na wysunietych pozycjach, spowiadał ich, podnosił na duchu, dostarczał podarki, odbierał listy, zagrzewał do walki. Po kapitulacji , zdecydował się wraz z żołnierzami dzielić los niewoli. Brutalnie traktowany, więziony w obozach koncentracyjnych, zamęczony w obozie koncenracyjnym w Dachau 15 października 1942 roku. Został wyniesiony na ołtarze przez Jana Pawła II, w Warszawie w 1999 roku, wespół z 108 męczennikami II wojny światowej. msk

W dniu 09.02.2006 r. o godzinie 22.55 szydłowiecka Straż Pożarna przyjęła zgłoszenie o pożarze budynku mieszkalnego w miejscowości Wola Korzeniowa, gmina Szydłowiec. Pierwsza jednostka Straży Pożarnej przybyła na miejsce zdarzenia już po 5 minutach od zgłoszenia.. W chwili dojazdu pierwszej jednostki pożarem objęta była część dachu oraz pomieszczenia mieszkalne ( kuchnia ). Pierwsze działania polegały na ugaszeniu palącej się konstrukcji dachu oraz pożaru pomieszczenia kuchennego. Po ugaszeniu pożaru przystąpiono do rozbiórki uszkodzonej konstrukcji dachu, usunięcia siana znajdującego się na strychu budynku oraz tlących się materiałów palnych, które były nagromadzone w dużej ilości w pomieszczeniu kuchennym. Akcją gaśniczą trwającą 4 godziny i 20 minut dowodził mł. ogniomistrz Mariusz Wanowski. W akcji udział brało 25 strażaków z użyciem sześciu samochodów gaśniczych z terenu powiatu szydłowieckiego. Do ugaszenia pożaru podano 3 prądy wody, zużyto 20 m3 wody. Przypuszczalną przyczyną zdarzenia było zwarcie instalacji elektrycznej. Straty wstępnie oszacowano na 15 tyś. zł. Natomiast wartość uratowanego mienia na 30 tyś. zł. W działaniach udział brały jednostki Państwowej Straży Pożarnej w Szydłowcu oraz jednostki OSP w Majowie, Chlewiskach, Pawłowie oraz Woli Korzeniowej. Spalony budynek był zamieszkały przez właściciela w wieku 81 lat. Właściciel został wyprowadzony z budynku przed przybyciem jednostek Straży Pożarnej.

mł. kpt. Bartłomiej Wilczyński Rzecznik Prasowy Komendanta Powiatowego PSP w Szydłowcu

Jeśli ktoś pamięta taki zespół „Oddział Zamknięty”, to może też kojarzy nazwisko jednego z jego wokalistów, czyli Jarosława Wajka. Od 1995 roku, znany niegdyś powszechnie artysta, nie śpiewa już z Oddziałem Zamkniętym. Zostawił karierę, sławę, duże pieniądze, ale jak mówi „była to decyzja przemyślana”, która uwolniła go od wymyślania „niemal każdego dnia powodów, dla których ma trwać w podłym i chorym układzie”. Rozpoczął nową , własną drogę artystyczną, która między innymi przywiodła go do Szydłowca, na bardzo niecodzienne spotkanie się z młodzieżą. Nie wiem, czy Jarek Wajk „poczuł misję” świadczenia o istnieniu zastraszającego świata uzależnień, obojętności, forsy, głupoty i powstrzymania ciągle narastającej ludzkiej pogoni za pseudodoskonałością, ale dla mnie w tym co mówił był prawdziwy i przekonywujący. Opowiadał o ulicach i dworcach w „swoim mieście” Warszawie, o konkretnych ludziach złamanych narkotykami lub alkoholem, o słabościach i wielu nieudanych próbach ich pokonywania, a wreszcie opowiadał o swojej drodze wiodącej przez prawdziwy oddział zamknięty do wolności i do wiary w „kilka odwiecznych prawd: Boga, w siłę Rodziny, Dom, Miłość i Przyjaźń, sens pracy, Harmonię, Piękno, Prawdziwych Ludzi, Dobro i Serce”. Brzmi zbyt pompatycznie? Jak to się dzieje, że wolimy omawiać, wsłuchiwać się, czy oglądać świat brzydoty i znieczulicy? Czyż każdy z nas nie pragnie tych „Świętych Spraw”? Zbyt dużo dydaktyzmu? Nie czułam tego, Jarosław Wajk śpiewał dla młodzieży zgromadzonej w auli Gimnazjum na Wschodniej:„ Jutro jest pełne nadziei, nie myśl, że niczego się nie zmienisz”. Młodzi ludzie, w większości z uwagą, słuchali charakterystycznego głosu artysty. Obrazy kreślone słowem zdawały się robić wrażenie. Szczególnie ten o Ryszardzie Riedlu, wokaliście grupy Dżem, heroiniście, który odebrał sobie życie. Drogi tych dwóch muzyków przecięły się kilkakrotnie i może również dlatego Jarek Wajk ofiarowuje dziś wiele swojego czasu narkomanom i innym „wyrzuconym na bocznicę” warszawskich dworców. Towarzyszy im, słucha, tuli … . On podobno wie, że, aby się odbić trzeba przede wszystkim chcieć, mieć obok kogoś kochającego i wierzyć … w Boga. Nie wszyscy wytrwali do końca spotkania. Z takich, czy innych przyczyn młodzi opuszczali aulę ale ci, co wytrwali do końca wyglądali na głęboko zaangażowanych. Byli jak miód na moja „belferska duszę”. Oni usłyszeli jeszcze takie słowa „ Możesz zapomnieć o mnie, o tym spotkaniu – nic się nie stanie, ale jeśli zapomnisz o Bogu – to Twój dramat”. JP-D