W duńskiej telewizji , w dzienniku TV2 podano informacje, ze w najbliższą niedziele jedna z duńska gazeta "JP", zamierza opublikować karykatury Pana Jezusa i proroków. Jedną z tych karykatur pokazano w telewizji.
Trwa więc nadal atakowanie wyznawców religii. Poprzednio pismo to publikowało karykatury Mahometa. W imię tzw. wolności słowa, godzi się w uczucia religijne i doprowadza do społecznego wzburzenia.
W Polsce, niestety do szeregu laickich mediów dołączyła "Rzeczpospolita".
W jenym z pism tzw popkultury, opublikowane zostało zdjęcie z użyciem motywów związanych z jasnogórską ikoną Matki Bożej. Warto się zastanowić nad bojkotem tego typu wydawnictw i firm, które reklamują się na stronach tego typu czasopism. Duńczycy już na własnej skórze odczuli, bojkot swoich towarów w państwach arabskich. Z reklamowania w piśmie Machina wycofały się firma Orange i Philips.
Akcja bojkotowa prowadzona jest na stronie www.tolerancja.net msk
Na Zamek, 8 lutego na zaproszenie burmistrza Andrzeja Jarzyńskiego, przybyło ponad sto osób, reprezentujących różne środowiska.
Spotkanie odbyło się w 579 rocznicę założenia miasta. Przed kilkoma dniami w czasie uroczystej gali zakończony został projekt "Szydłowiec stolicą kulturalną Mazowsza"
Spotkanie burmistrza i przedstawicieli Rady Miejskiej, wykorzystane zostało jako okazja do podziękowania licznym osobom i środowiskom, za wkład w organizację i realizację tego projektu.
Interesującym punktem spotkania w sali kominkowej, był odczyt mgr Ewy Maziarek, poświęcony historii miasta Szydłowca.
Spotkanie urozmaicił także występ Darka Bernatka i Chóru Mista Szydłowca. Burmistrz A. Jarzyński wręczył wiceprzewodniczącym Rady Leszkowi Jakubowskiemu i Krystynie Bednarczyk, klucz będący repliką klucza - symbolu stolicy kulturalnej Mazowsza. Serdeczne słowa podziękowań za realizację projektu i wiązankę kwiatów od wiceprzewodniczących Rady Miasta i radnych otrzymał burmistrz Andrzej Jarzyński. Poniżej prezentujemy listę osób, które otrzymały podziękowania sygnowane przez burmistrza i wiceprzewodniczącego Rady Miasta: ks. Wincenty Chodowicz; przedstawiciele mediów, Sławomir Baćkowski, Monika Borowiecka, Zofia Dziedzic, Ilona Juszczyk-Pecka, Marcin Skorupa, Ilona Mamla, Jarosław Babicki, Beata Wojciechowska, Marek Sokołowski przedstawiciel miesięcznika "Dom na Skale". Reprezentujący środowiska twórcze: Alina Czyż, Ryszard Ciereszko, Anna Jańczyk, Jerzy Turek. Przedstawiciele firm zaangażowanych w projekt, Dorota i Janusz Glilowie, Barbara Piątek, Janusz Sieczka, Ireneusz i Małgorzata Madejowie, Małgorzata i Mieczysław Podgórscy, Józefa i Stanisław Bernady. Podziękowania otrzymali Irmina Nowak i Zygmunt Klepaczewski pracownicy WTZ w Szydłowcu. Dyplomy z podziękowaniami otrzymały panie Irena Przybyłowska-Hanusz, prowadząca grupę teatralna "Zamczysko" i Zdzisława Lorenc-Hanusz, prowadząca grupę teatralna "U Radziwiła".
Gratulacje i podziękowania otrzymał także Mieczysław Gogacz dyrygent Pol-Orffy i Monika Sewryn prowadząca klub tańca Zamek. Podziękowania otrzymali pracownicy Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych z dyrektorem Stefanem Rosińskim.
Wsód osób objętych podziękowaniami były jeszcze następujące osoby: Teresa Sodel, Natalia Mikulska, komendant Roman Burek, kapelmistrz Henryk Kapturski, Marian Nowak, Władysław Herka, Tomasz Bloch, Bogdan Grzmil, Bogdan Szarlicki, Ewa Maziarek, Ewa Świercz, Bogusława Figarska, Renata Mamla, Elżbieta Szymańska, Stanisława Małgorzata Świercz, Anna Limanin, Mirosła Turek, Małgorzata Kwietniewska-Jakubowska, Grzegorz Nowak, Grzegorz Kłosowski, kpt Robert Gałązka, komendant Krzysztof Boruń, komendant Krzysztof Skrzek, Remigiusz Mamla, Wiesław Wismont, Cezary Słoń, Dariusz Kwaśniewski, Barbara Ogorzałek, Barbara Pataj, Jadwiga Niewadzisz, Bolesław Boruszewski, Iwona Czarnota, Kazimierz Kita, Jolanta Kozłowska, Dariusz Skrzypek, Dariusz Krzemiński, Grażyna Górska, Henryk Baniak, Krzysztof Ziółkowski.
Burmistrz podziękował wszystkim radnym miejski, spotkanie zakończyło się przy kawie i cieście. Szydłowiec pożegnał więc tytuł stolicy, imprez kulturalnych jednak nie zabraknie i w tym roku. Kalendarz imprez prezentuje się bogato, w czym niewątpliwa zasługa pracowników, kierowanych przez panią Małgorzatą Bernatek.
msk
zdjęcia w dziale galeria
Premier Kazimierz Marcinkiewicz odwiedził 6 lutego, sanktuarium na Świętym Krzyżu. Spotkał się tam z biskupem sandomierskim Andrzejem Dzięgą i gospodarzami miejsca - misjonarzami oblatami Maryi Niepokalanej.
Podczas zwiedzania klasztoru pobenedyktyńskiego otrzymał błogosławieństwo relikwiami Drzewa Krzyża Świętego.
W kaplicy Oleśnickich po krótkiej modlitwie premier otrzymał błogosławieństwo i ucałował relikwie Drzewa Krzyża Świętego. Następnie zszedł do krypty Jeremiego Wiśniowieckiego, gdzie obejrzał zachowane ciało księcia.
Wcześniej po drodze modlił się także w krużgankach przy czarnym ołtarzu benedyktyńskim - nagrobkiem ok. tysiąca zakonników. Zwiedził również kościół, gdzie interesował się oryginalnymi obrazami Franciszka Smuglewicza.
Na pamiątkę spotkania premier otrzymał od oblatów rzeźbę Chrystusa cierniem ukoronowanego oraz film o Świętym Krzyżu.
Najstarsze polskie sanktuarium znajduje się w Górach Świętokrzyskich niemal na szczycie zwanym Świętym Krzyżem, Łysą Górą lub Łyścem na wysokości 595 m. Odległe jest 40 km od Kielc i 60 km od Sandomierza.
Do czasu obrony Jasnej Góry przed Szwedami było to główne miejsce pielgrzymkowe w Polsce. Według tradycji benedyktyńskiej, powtórzonej przez Jana Długosza, pierwszy kościół (rotundę) wzniosła tam Dąbrówka, natomiast opactwo benedyktyńskie miał założyć Bolesław Chrobry w 1006 r. Relikwiarz z drzazgami Krzyża Świętego prawdopodobnie podarował klasztorowi w XII w. św. Emeryk, syn św. Stefana I, króla węgierskiego. Wszelkie dokumenty zostały zniszczone przez zaborców po kasacie klasztoru w 1819 r. Od 1938 r. kustoszami sanktuarium i gospodarzami klasztoru są misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej.
zródło e-kai
W galerii Kaplica, 8 lutego otworzona została wystawa fotografii Zbigniewa Staniszewskiego zatytułowana Oblicza "Wiary-Cień Życia". Na licznych fotogramach utwalone zostały tajemnice przyrody, oraz głęboko wkomponowane w krajobraz bieszczadzki cerkwie, krzyże i inne znaki wiary.
Autor jak powiedział, "pragnie przekazać odbiorcom jego obrazów, niepowtarzalne momenty z życia przyrody, a zarazem piękno naszego kraju".
W obecności autora wystawę otworzyła dyrektor SzCK "Zamek" Małgorzata Bernatek, wespół z zaangażowaną w jej przygotowanie Barbarą Pataj. Prezentowane zdjęcia wywołały żywe zinteresowanie licznej publiczności. msk
Uczniowie z PSP im Jana III Sobieskiego, wystąpli w koncercie "Serce to najpiękniejszy wyraz świata" dla chorych i niepełnosprawnych w Zakładzie Pielęgnacyjno-Opiekuńczym i w Warsztatach Terapii Zajęciowej.
Koncert przygotowany pod kierunkiem nauczycielek Grażyny Olesińskiej i Barbary Kasprzyk ubogacił obchody Światowego Dnia Chorego.
Organizatorem obchodów ŚDCh w Szydłowcy, byli pracownicy wydziału edukacji, zdrowia i kultury fizycznej Starostwa Powiatowego. msk
Początki Szydłowca, sięgają co najmniej XIV wieku, bo już w drugiej połowie tegoż stulecia król Kazimierz Wielki przeniósł miejscowość Szydłowiec wraz z okolicznymi wsiami z prawa polskiego na prawo średzkie. Właściciele miasta Jakub i Sławko Szydłowieccy z możnego rodu Odrowążów, 1 stycznia 1401 roku uposażyli ufundowany przez nich kościół parafialny p.w. św. Zygmunta czterema łanami roli, dwoma karczmami, sadzawka rybną, lasem, barciami, łąką, oraz dziesięciną z pięciu wsi, w tym Szydłowca.
Dnia 8 lutego 1427 roku, Jakub i Sławko wydali dokument w którym biorąc na wzór Sandomierz, określili obowiązki i prawa mieszczan szydłowieckich. Mieszczanie mieli wnosić opłaty, dziś by można rzec podatki, po groszu od domu, tyle samo od warzenia i szynkowania piwa w rynku i w ulicach. Rzemieślnicy mieli płacić po groszu od warsztatu. Sukiennicy ponadto od folowania i ram sukiennych. Mieszczanie mieli też mi. stawiać konia wartości trzech grzywien w razie wojny.
Mieszczanie mieli prawo wyboru dwóch rajców miejskich, dwóch dalszych dwóch wyznaczali właściciele miasta. Szydłowieccy starając się podnieść rangę swej siedziby, dążyli więc do utworzenia miasta, co również wiązało się ze spodziewanym wzrostem dochodów, w wyniku rozwoju handlu i rzemiosła.
Dokument ten uchodzi za pierwszy akt lokacji miasta. W roku 1470 w dokumencie królewskim Szydłowiec osadzony zostaje na prawie niemieckim, co wiąże się z przywilejem sądowym. Wójt i ława miejska otrzymują prawo wyrokowania w sprawach sądowych.
Bezsprzecznie śmiało można więc mówić o sześciu wiekach Szydłowca, uznając za dzień formalnego uzyskania praw miejskich, 8 luty 1427 roku.
W dobie globalizmu, nowego znaczenia nabiera pielęgnowanie własnej historii i źródeł tożsamości, ma to również wielkie znaczenie w promocji i rozwoju miasta w dobie współczesnej. Śmiałe działania rodu Szydłowieckich położyły trwały fundament i choć Szydłowiec i jego mieszkańcy w ciągu wieków przeżywali zmienne koleje losu, przecież na tym fundamencie tworzącym miasto,budowały wciąz na nowo kolejne pokolenia.
Bogactwo tej spuścizny dziejowej i dziś kształtuje oblicze miasta.
opr. msk
Poniżej publikujemy komunikat prasowy rzecznika Sanktuarium Jasnogórskiego:
"W związku z zamieszczeniem w nowym miesięczniku pop-kultury przekształconego wizerunku Matki Bożej Jasnogórskiej, przedstawiamy następujący komunikat:
Jesteśmy wstrząśnięci tym, że znów używa się Cudownego Obrazu Matki Bożej z Jasnej Góry do profanacyjnych przekształceń plastycznych i komercyjnych celów reklamowych.
Ikona, obok krzyża i księgi Biblii, jest podstawowym symbolem wiary religijnej dla każdego chrześcijanina. Dla katolików, jak i dla wszystkich przynależących do Kościoła Chrystusowego, jest to więc zawsze znak jasny i czytelny.
Warto przypomnieć, że w odniesieniu do polskiego patriotyzmu znak Ikony Jasnogórskiej zachowuje swoją szczególną rangę. Od ponad 6 wieków służy on do identyfikacji kultu Najśw. Maryi Panny jako Królowej Polski. W dziejach naszego narodu i polskiej tradycji kulturowej znak Ikony jasnogórskiej pełnił w czasie rozbiorów nawet rolę godła narodowego. Jest to znak nadal ważny społecznie - symbol tożsamości patriotycznej i religijnej dla wielu Polaków.
Dlatego właśnie kolejne użycie jasnogórskiego znaku ikony niezgodnie z jego religijną funkcją i sakralnym celem, znów staje się tak wysoce kontrowersyjne. W szerokim odbiorze społecznym może stać się nawet... niebezpieczne.
Następuje zatem rażące naruszenie pamięci społecznej i próba zawłaszczenia wizerunku jasnogórskiego do celów niezgodnych z jego przeznaczeniem. Taka promocja medialna jest obca naszej polskiej mentalności i chrześcijańskiej tradycji tolerancji i dialogu.
Ta zaplanowana i realizowana już od kilku miesięcy kampania reklamowa jest działaniem grzesznym czyli etycznie brzydkim. Przez swój ferment staje się również szkodliwym dla szerokiej kultury naszego społeczeństwa. Jest więc to reklama wzburzenia społecznego.
Bieżące wydarzenia w świecie pokazują, do czego można doprowadzić, gdy nadużywa się wizerunków i symboli wiary religijnej. W kontekście współczesnych wydarzeń taką obraźliwą wobec uczuć religijnych wielu obywateli reklamę, jak i przeprowadzanie tego typu kampanii medialnej, odczytujemy jako formę prowokacji!
Protestujemy przeciw zniekształcaniu wymowy treści wizerunku jasnogórskiego. Nie zgadzamy się na niestosowne z sakralnym przeznaczeniem użycie wizerunku otoczonego głęboką czcią religijną w całym świecie. Taka „promocja” jest nie do przyjęcia dla każdego szanującego się chrześcijanina! Wyrażamy więc nasze głębokie ubolewanie dla wszystkich dotkniętych tą reklamą. Każdego z godnych pożałowania autorów i promotorów tej reklamy wzywamy – opamiętajcie się!
o. Stanisław Tomoń, rzecznik Jasnej Góry
2006-02-06, poniedziałek, godz. 16.30