Szydłowieckie Centrum Kultury - Zamek sredecznie zaprasza, 5 października 2008 roku o godz. 16:00 do sali kameralnej szydłowieckiego zamku na II SZYDŁOWIECKIE SPOTKANIA SKRZYPKÓW LUDOWYCH im. MARIANA BUJAKA.

Spotkania mają charakter konkursu, do udziału w którym zaprosiliśmy skrzypków z terenu całej Polski. Celem spotkań jest prezentacja dorobku artystycznego skrzypków, popularyzacja tradycyjnej muzyki ludowej oraz zachowanie i przekaz folkloru młodszym pokoleniom i środowiskom twórczym. Udział w II SZYDŁOWIECKICH SPOTKANIACH SKRZYPK?W LUDOWYCH im. MARIANA BUJAKA weźmie 19 uczestników. Prezentacje oceniać będzie niezależne Jury powołane przez Organizatora w składzie Jerzy Dynia – muzyk,znawca folkloru dziennikarz Telewizji Rzeszów oraz Adolf Krzemiński folklorysta, przedstawiciel Delegatury Urzędu Marszałkowskiego w Radomiu. Marian Bujak to wybitna postać w dziejach kultury i sztuki ludowej na ziemiach byłego województwa radomskiego. Urodził się w Koryciskach gmina Wieniawa 6 czerwca 1920 roku. Mając 7 lat dostał pierwsze skrzypce od swojego dziadka a już 8 lat później jako piętnastoletni chłopiec grywał ze słuchu z kapelą Stanisława Wlazło z Kłudna. Nuty poznał w wieku 20 lat dzięki swojemu nauczycielowi Januszowi Kalicie. Uprawiając sztukę folklorystyczną, artysta korzystał z przekazów rodzinnych, z zapisów Oskara Kolberga oraz z własnych melodii. Był założycielem i wieloletnim kierownikiem "Kapeli Ludowej z Szydłowca", której repertuar składał się głównie z melodii regionu szydłowieckiego. Wewnętrzna potrzeba kultywowania muzyki regionalnej uczyniła Mariana Bujaka wielokrotnym laureatem licznych nagród na przeglądach regionalnych, wojewódzkich i ogólnopolskich. Artysta został uhonorowany m.in. I miejscem i "Złotą Basztą" w Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewków Ludowych w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą, a także wraz z zespołem "Kapeli Ludowej z Szydłowca" dyplomem za "Wybitne i uznane osiągnięcia w tradycyjnym i wirtuozerskim sposobie muzykowania przy użyciu unikalnych instrumentów". Spotkania organizowane są przy wsparciu finansowym Samorządu Województwa Mzaowieckiego. A. Klepaczewska, SCK Zamek

Kościół katolicki ma od dziś nowego błogosławionego, ks. Michała Sopoćkę, propagatora kultu Miłosierdzia Bożego, spowiednika św. Faustyny Kowalskiej. Uroczystości beatyfikacyjnej w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku przewodniczył delegat Benedykta XVI arcybiskup Angelo Amato. Ks. Sopoćko zmarł 15 lutego 1975 roku, dlatego jego wspomnienie obchodzone będzie właśnie tego dnia.

Na uroczystość, w której wzięło udział kilkadziesiąt tysięcy wiernych, przybyli: arcybiskup metropolita wileński kardynał Audrys Juozas Bačkis, metropolita mińsko-mohylewski arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz, metropolita Foggi w południowych Włoszech arcybiskup Francesco Pio Tamburino, kardynałowie, arcybiskupi i biskupi polscy z kard. Józefem Glempem, Prymasem Polski na czele, około 500 kapłanów z kraju i zagranicy, prawosławny ordynariusz diecezji białostocko-gdańskiej arcybiskup Jakub oraz około 100 sióstr ze Zgromadzenia Jezusa Miłosiernego.

Przyjęcie dokumentu o warunkach występowania z Kościoła, watykański Synod Biskupów na temat Słowa Bożego, działalność i wyzwania Caritas Polska - to główne wątki 345. zebrania plenarnego Konferencji Episkopatu Polski. Na zakończenie spotkania biskupi uczestniczyli w uroczystościach beatyfikacyjnych ks. Michała Sopoćki, który pochowany jest właśnie w Białymstoku.

Dramat chrześcijan w Indiach Biskupi rozpoczęli obrady od wysłuchania relacji przewodniczącego KEP abp Józefa Michalika nt. dramatycznej sytuacji w Indiach, gdzie wciąż nie ustają pogromy chrześcijan. Inicjatorem podjęcia tego tematu na forum KEP był wieloletni misjonarz w Afryce, obecnie ordynariusz warszawsko-praski abp Henryk Hoser. W rozmowie z KAI powiedział on, że prześladowania spotykają katolików, ale w jeszcze większym stopniu cierpią protestanci. ”Wierzymy, że mimo wszystko, Pan Bóg jest obecny w historii, że jest jej Panem. Dlatego nasze modlitwy, które nie znają ani granic czasowych ani przestrzennych, powinny być zintensyfikowane zarówno w kościołach, jak i domach” – powiedział KAI abp Hoser.

Ksiądz dziekan Adam Radzimirski, 27 września celebrował mszę świętą w szydłowieckiej farze św. Zygmunta w 69 rocznicę powstania Polskiego Państwa Podziemnego. W kazaniu ks. Dziekan przypomniał ofiarność tego pokolenia Polaków, które w mrocznych czasach okupacji niemieckiej potrafili zorganizować siły zbrojne, szkolnictwo, sądownictwo i inne polskie instytucje. Działały one w „katakumbach”, ze względu na krwawy terror wroga, jednak dawały Polakom potrzebne oparcie i broniły przed zniewoleniem ducha. Wolna i niepodległa Polska, przypomniał kaznodzieja potrzebuje dziś takiej organizacji życia społecznego, w której zaspokajane są słuszne potrzeby narodu. Dotyczy to bezpieczeństwa, szkolnictwa, służby zdrowia, gospodarki, troski i rodzinę, i młode pokolenie Polaków. Tak musi wyrażać się współczesny patriotyzm. Przybyli na uroczystość: kombatanci, poczty sztandarowe, samorządowcy, strzelcy ZS, dzieci i młodzież szkolna, nauczyciele; po mszy świętej w asyście orkiestry dętej przemaszerowali na miejsce straceń Polaków, przy ul. Kościuszki, gdzie złożono wiązanki biało czerwonych kwiatów. Delegacje kombatantów, władz miasta i powiatu złożyły wieńce pamięci, także w miejscu straceń Polaków na szydłowieckim Korzonku. Wspólnie odmówiono modlitwę za pomordowanych patriotów. We wrześniu 1939, Polska powiedziała heroicznie - nie, bezbożnym ideologiom faszyzmu i komunizmu. Uczyniła to niestety w osamotnieniu, wobec tchórzostwa innych narodów! Wobec ogromnej przewagi dwóch wrogów, samotna musiała ulec druzgocącej przewadze ich zbrodniczej siły. Duch polski jednak nie upadł, w oblężonej Warszawie w ostatnich dniach pamiętnego polskiego września, z inicjatywy marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego, rozpoczęto tworzenie jednolitej organizacji wojskowo-politycznej, Służby Zwycięstwu Polsce, której głównymi celami było: 1.podjęcie walki na każdym polu i wszelkimi środkami 2. przygotowanie kadr wojskowych 3. tworzenie powiązanych ze sobą na zasadach hierarchicznych oraz harmonijnie współdziałających ośrodków tymczasowej władzy narodowej w okupowanym kraju.

Wobec zmian politycznych, na emigracji we Francji, w obrębie polskich naczelnych władz wojskowych i cywilnych, Rada Ministrów 8 listopada 1939 roku, przyjęła założenia nowej organizacji Związku Walki Zbrojnej, tworzonej na siatce organizacyjnej Służby Zwycięstwu Polsce. Pierwszym komendantem głównym ZWZ mianowany został gen. Kazimierz Sosnkowski, pełniący wtedy równocześnie funkcję naczelnego wodza. Na przełomie 1939/1940 roku ZWZ powiększył się dzięki wstąpieniu w jego szeregi członków innych organizacji wojskowych. 26 lutego 1940 roku powołana została Rada Obrony Narodowej, oraz Polityczny Komitet Wykonawczy, organ koordynujący działalność największych stronnictw politycznych, który z czasem stał się głównym ośrodkiem politycznym Polskiego Państwa Podziemnego. Po klęsce Francji nastąpiły dalsze zmiany w kierownictwie polskiego podziemia wojskowego. W obliczu ewakuacji rządu polskiego do Wielkiej Brytanii, w kraju utworzono Komendę Główną ZWZ, na czele z gen. Bryg. Stefanem Roweckim „Grotem” Komendant Rowecki miał za sobą pokojową służbę w Wojsku Polskim, na różnych stanowiskach. Pełnił także funkcję dowódcy brygady KOP Podole. W czasie wojny obronnej 1939 dowodził Warszawska Brygadą Pancerno-Motorową. Pozostał w okupowanym kraju na rozkaz gen. Tokarzewskiego. Polskie Państwo Podziemne System organów władz państwowych, cywilnych i woskowych, było kontynuatorem tradycji II Rzeczpospolitej, która trwała do 1939 roku. Polskie Państwo Podziemne realizowało wiele funkcji państwowych i legitymowało się autorytetem moralnym i szacunkiem społeczeństwa. msk

26 września na polu bitwy pod Wytycznem (lubelskie) odbyły się uroczystości upamiętniające 69. rocznicę ostatniej bitwy zgrupowania Korpusu Ochrony Pogranicza. W obchodach wzięli udział przedstawiciele Kancelarii Prezydenta RP, Marszałka Sejmu, Instytutu Pamięci Narodowej, Biura Bezpieczeństwa Narodowego, władz wojewódzkich samorządowych. Obecni byli kapelani SG różnych wyznań, przedstawiciele organizacji kombatanckich, związków zawodowych i harcerstwa oraz funkcjonariusze Straży Granicznej. Licznie przybyli mieszkańcy okolicznych miejscowości oraz młodzież ze szkół patronackich polskich formacji granicznych, w tym delegacja z Zespołu Szkół Im. KOP z Szydłowca i powiatu szydłowieckiego.

Oprawę uroczystości zapewniła Kompania Reprezentacyjna Straży Granicznej wraz z Orkiestrą Reprezentacyjną SG z Nowego Sącza.

24 września Waldemar Roszkiewicz, członek Zarządu Województwa Mazowieckiego wręczył nagrodę i list gratulacyjny druhowi Krzysztofowi Mamli z Ochotniczej Straży Pożarnej w Majdowie, dziękując mu za wzorową postawę i odwagę podczas akcji ratowniczej. W uroczystości wzięli udział: Wiceprzewodniczący Rady Powiatu Leszek Jaśkiewicz, Wiceprezes Zarządu Oddziału Wojewódzkiego OSP RP druh Zbigniew Gołąbek, Komendant Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Szydłowcu Marek Bartuzi, Prezes Zarządu Oddziału Powiatowego OSP RP druh Aleksy Sasin.

Dzięki swojej wiedzy, umiejętnościom i determinacji Krzysztof Mamla podczas akcji ratowniczej ocalił ludzkie życie. Wykazując się niezwykłym opanowaniem i szybką reakcją, za pomocą sztucznego oddychania i masażu serca uratował nieprzytomnego mężczyznę. Nie była to pierwsza udana akcja Krzysztofa Mamli, który służy w Ochotniczej Straży Pożarnej od 12 roku życia. W dowód uznania kapituła konkursu „Strażak Roku 2008”, organizowanego przez Oddział Wojewódzki Związku OSP RP Województwa Mazowieckiego, przyznała druhowi Krzysztofowi Mamli tytuł „Strażaka Miesiąca Lipca 2008”. Nie jest to jednak pierwszy strażak o tym nazwisku, uhonorowany tak zaszczytnym tytułem. Przed dwoma laty Kapituła Konkursu przyznała tytuł Strażaka Roku 2006 bratu Krzysztofa, Damianowi. W Ochotniczej Straży Pożarnej służy od lat cała rodzina państwa Mamlów. Rajmund Mamla, ojciec Krzysztofa i Damiana jest komendantem OSP w Majdowie. Strażakami ochotnikami są też Leszek, Zbigniew, Andrzej i Grzegorz – bracia Rajmunda, jego żona, siostry Rozalia i Jolanta i ich dzieci. Służenie ludziom poprzez ratowanie ludzkiego życia należy do tradycji rodziny Mamlów. Już ojciec Rajmunda był komendantem Majdowskiej OSP. Chwilą, która zadecydowała o pięknej pasji pomagania ludziom był jeden z letnich dni 1976 roku. Jak wspomina Rozalia Kucper (z domu Mamla) , członek OSP, instruktorka harcerska, nauczycielka Zespołu Szkół im. biskupa Jana Chrapka w Majdowie - tego dnia jej matka pojechała w odwiedziny do leżącego w szpitalu, chorego ojca. W tym czasie w pożarze spłonęło całe gospodarstwo, a wracająca ze szpitala matka przywiozła wiadomość, że ojciec właśnie zmarł. „Zostaliśmy w jednej chwili bez dachu nad głową i bez głowy rodziny, sami na gołej ziemi” – wspomina Rozalia Kucper. Okazało się jednak, że Mamlowie mogą liczyć na pomoc innych. Sąsiedzi z Majdowa, Ciechostowic i Łazów pomogli nie tylko przy ratowaniu płonącego dobytku. Już po pożarze otoczyli opieką wielodzietną rodzinę Mamlów, pozbawioną w jednej chwili ojca i dobytku. Stąd postanowienie, że cała rodzina zrobi wszystko, aby spłacić ludziom dług wdzięczności, ratując ich życie i mienie. Od kilku lat wiele mówi się o tradycjach rodzinnych. Ich przypominanie i opisywanie w książkach, pokazywanie w mediach jest bardzo popularne. Wiele mówi się także o służbie innym, wolontariacie. Trudno jednak wskazać piękniejszą tradycję rodzinną i piękniejszy rodzaj wolontariatu, niż narażanie własnego życia i zdrowia dla ratowania ludzkiego życia i zdrowia. A taka jest właśnie tradycja rodziny państwa Mamlów. Serdecznie dziękujemy – za kultywowanie tej tradycji, poświęcenie i służbę innym, a panu Krzysztofowi Mamli gratulujemy przyznania zaszczytnego tytułu. K.P.

W ramach porozumienia pn. „Ziemia Odrowążów” zawartego między powiatami: koneckim, przysuskim, opoczyńskim i szydłowieckim, w niedzielę 21 września odbył się w Opocznie I Festiwal Folklorystyczny „Na styku Mazowsza i Małopolski”. Głównym celem przeglądu było kultywowanie i ochrona bogactwa kultury ludowej, inspirowanie aktywności artystycznej zespołów obrzędowych i twórców ludowych oraz edukacja kulturalna. Przegląd umożliwił artystom ludowym prezentację bogatego folkloru regionu leżącego na pograniczu kilku powiatów, województw i krain geograficznych. Licznie zgromadzona publiczność miała okazję obejrzenia różnych form twórczości ludowej takich jak muzyka, pieśń, taniec, gawęda, zwyczaj i obrzęd. W festiwalu udział brały zespoły z Powiatu Szydłowieckiego (Zespół Tańca „Szydłowiec”, Zespół Śpiewaczy z Korzyc, Kapela Józefa Wyrwińskiego, „Zaborowianki”, „Gąsawianki” i „Ostałki”), które zaprezentowały rodzimy folklor. W przeglądzie przyznano specjalne wyróżnienia i nagrody w sześciu kategoriach dla Zespołów : „Róża” z Gawron, „Zaborowianki” z Zaborowia, „Koniczanki”, Zespołu Śpiewaczego z Korzyc, Zespołu Tańca „Szydłowiec”. Jednym z wręczających nagrody był Wicestarosta Roman Woźniak. I Festiwal Folklorystyczny „Na styku Mazowsza i Małopolski” był doskonałą okazją do poznania kultur powiatów, które mimo podziałów terytorialnych mają wspólną historię i kulturę. Jest to pierwsza z cyklu imprez kulturalnych organizowanych w ramach porozumienia. ProSta