Wrześniowym szlakiem 163 pułku piechoty. W maju 1945 roku zakończyła się II wojna światowa, która rozpoczęła się niemiecką agresją na Polskę we września 1939 roku. Przed blisko 67 laty Polacy stawili zbrojny opór hitlerowskiej napaści. Upalny wrzesień 1939 był czasem nadziei, dramatu , tragedii i walki. Okolice Szydłowca, Przysuchy i Końskich, był miejscem koncentracji i walk obronnych prowadzonych przez 163 pułk piechoty. Pułk ten wchodzący w skład tworzonej na wypadek wojny 36 Dywizji Piechoty, został zmobilizowanego z żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza z Czortkowa i Borszczowa na Podolu. Transporty wojskowe już wieczorem 1 września dotarły na stacje kolejowe w Szydłowcu i w Jastrzębiu. Na stacje PKP do Szydłowca przybyła część rezerwowej 36 DP , kompanie kolarzy, ckm, łączności i interesujący nas 163 pułk piechoty. Dowódca 36 DP ześrodkował te siły na południe od Szydłowca. Z relacji mieszkańców Sadku wynika że w lesie w pobliżu stacji zbombardowana została kuchnia polowa i zginęło kilku żołnierzy. Kolumna wojska jak wynika z tych relacji, stacjonowały również w lesie Dąbrowa, oddzielającym Sadek od Szydłowca. Prawdopodobnie 1 września przypadkowo na linii strzału znalazła się zaganiająca z pola inwentarz mieszkanka Sadku Marianna Ruzik. Postrzał który otrzymała był niestety śmiertelny, osierociła dzieci. Drugi z pułków działających w ramach 36 DP rez. dowodzony przez ppłk Zygmunta Gromadzkiego, 165 pp (bez 3 batalionu zmobilizowanego z żołnierzy KOP Kopyńczyce, który nie dotarł na miejsce przeznaczenia), rozładował się z wagonów w Jastrzębiu i kolumną marszową udał się w rejon ześrodkowania pod Przytykiem, około 40 kilometrów, od reszty sił dywizji. Nocą z 1 na 2 września 163 pp z rejonu Sadek - Szydłowiec przemieścił się w okolice Przysuchy. Z relacji Wacława Ruzika z Sadku wynika, że żołnierze maszerowali pod osłoną lasów, drogą biegnącą po nasypie zdemontowanej w latach trzydziestych kolejki wąskotorowej prowadzącej ze stacji PKP w Szydłowcu do Chlewisk, zwanej popularnie „Kolejką”. Na odcinku Sadek - Barak, kolumna marszowa posuwała się także leśną drogą, biegnąca na skraju pól wsi Sadek. Rankiem po blisko 40 kilometrowym marszu osiągnięto rejon Toporni Dużej. Oddziały rozlokowane zostały wokół Przysuchy w rejonie Janowa i Borgowej. Stanowisko dowodzenia dywizji rozwinięto w Chlewiskach. Dywizja miała pierwotnie kierować się w kierunku Opoczna, w wyniku jednak groźby przełamania przez nieprzyjaciela obrony na prawym skrzydle Armii Kraków i tragicznej sytuacji w tzw. luce częstochowskiej, nastąpiła zmiana zakładanego obszaru dyslokacji. Ostatecznie, 36 dywizja została skierowana w rejon Końskich, aby bronić kierunku od Przedborza skąd spodziewano się ataku na Końskie. W nocy z 3 na 4 września żołnierze przemaszerowali kolejne 40 km. Awangardę stanowił 163 pułk piechoty. Trasa marszu wiodła przez Ruski Bród, Nieświn na Końskie. O świcie 4 września dywizja osiągnęła nakazany rejon na południowy zachód od Końskich. Dowódca dywizji pułkownik Bolesław Ostrowski przystąpił do organizacji obrony dywizji w rejonie Maleniec - Piekło, opierając obronę na rzece Czarnej. Dowodzony przez podpułkownika Przemysława Nakoniecznikoffa 163 pułk piechoty, 4 września rano przybył na swój odcinek obrony w rejonie lasu Wincentów. Pierwszy batalion dowodzony przez majora Stanisława Ruśkiewicza zajął stanowiska na północnym brzegu rzeki od rozwidlenia drogi Ruda Maleniecka –Wiosna, wystawiając ubezpieczenie w rejonie Maleńca. Drugi batalion stanowiący drugi rzut bojowy dowodzony przez majora Jana Andrychowskiego i trzeci batalion dowodzony przez majora Kazimierza Bielawskiego oraz pozostałe oddziały ześrodkowały się w rejonie Ruda Maleniecka –Sierosławice na północny wschód od Dęby. Dowodzony przez pułkownika Zygmunta Gromadzkiego 165 pułk zajął stanowiska obronne na południe od Końskich, i bataliom majora Mariana Tinza rozlokował się na północnym brzegu rzeki Czarnej w rejonie miejscowości Wiosna i Piekło, 2 batalionem 165 pułku piechoty dowodził major Inglot. Szwadron kawalerii dywizyjnej rotmistrza Bronisława Riczki, zajął stanowiska na zachód od Końskich, następnie przesunięty został w rejon Żarnowa. W dniach 3 i 4 września 36 dywizja piechoty wraz z rozlokowywanym w rejonie Skarżyska-Kielc i Końskich południowym zgrupowaniem Armii Prusy, stanowiła osamotniona wyspę obronną, która z braku wojska miała luki na skrzydłach sięgające kilkudziesięciu kilometrów. Od 1 do 3 września krwawe walk w rejonie Częstochowy, w ramach 7 DP, prowadził 7 pułk artylerii lekkiej legionów z Częstochowy pułk został okrążony i rozbity. Szczęśliwie w dobrym stanie wydostała się z okrążenia 1 bateria dowodzona przez kapitana Stanisława Pruskiego, 5 września dotarła do lasów w rejonie m. Niebo, koło Końskich. Pułkownik Ostrowski baterię tę włączył pod swoje dowództwo, była to jedyna bateria artylerii lekkiej, (kal. 75 mm) w składzie dowodzonych przez niego oddziałów. Dalszy szlak bojowy bateria kpt. Pruskiego kontynuowała z 36 DP. W tym dniu do dywizji został dołączony również zbiorczy 1 batalion piechoty z 25 pp, walczący w od 1 do 3 września w składzie 7 DP. Pułk został rozbity w rejonie miejscowości Olszyny - Rędziny na wschód od Częstochowy, żołnierze byli zmęczeni i głodni. Po południu 6 września z Przedborza na Końskie ruszyło natarcie II niemieckiej Dywizji Lekkiej z 14 Korpusu Zmotoryzowanego. Pierwsze walki z oddziałami nieprzyjaciela wzdłuż szosy z Czermna do Wyszyna, podjęła kompania rozpoznawcza pierwszorzutowego 163 pułku 36 dywizji. Stoczyła ona walkę z niemieckim batalionem wzmocnionym artylerią. Pododdziały niemieckie zaatakowały następnie przyczółek pod Rudą Maleniecką, gdzie bronił się 3 kompania 1 batalionu. W tym dniu aby wypełnić 20 kilometrową lukę obronną pomiędzy 36 DP i 3 DP ze zgrupowania południowego Armii Prusy, szwadron rtm. B. Riczki został przesunięty z rejonu Żarnowa w rejon Stąporkowa i Krasnej. W tym dniu patrol rozpoznawczy z 3 DL Wermachtu zaatakował w rejonie mostu pod Siepią Wielką pododdział z 1 batalionu 165 pp. Którym dowodził major Tino. Na odcinku bronionym przez 163 pułk piechoty cały czas trwały walki. Wieczorem została przez żołnierzy polskich zerwany most i tama na rzece Czarnej, rozlane wody zatopiły znaczne połacie terenu, co stanowiło znaczna przeszkodę w ruchu pojazdów mechanicznych. Nocą z 6 na 7 września sytuacja bojowa 36 dywizji piechoty pogarszała się, dywizja był osamotniona postanowiono oddziały podciągnąć bliżej Końskich. Wykorzystując poranną mgłę, od 10 rano 7 września ugrupowanie przyjęło nowe pozycje obronne wokół Końskich. Pierwszorzutowy 163 pułk piechoty obsadził odcinek na zachód od Modliszewic i na południowy zachód od Nowego Kazanowa. Około godziny 14 pod ogniowym wsparciem artylerii, ruszyło niemieckie natarcie, walki trwały do wieczora. Bateria kapitana Pruskiego obezwładniona została atakami samolotów niemieckich. Podpułkownik Nakonecznikoff przeprowadził kontratak odrzucając atakujący pododdział niemiecki na prawy brzeg rzeki Czarnej. Walki pośród zgliszcz Kazanowa trwały do zmroku. Poległo wielu polskich żołnierzy a tabory pułkowe były rozbite. W nocy zaplanowano odwrót w kierunku wschodnim, w nakazny rejon koncentracji na wschód od szosy Skarżysko – Szydłowiec, w lesie na południe od wsi Sadek, a na zachód od Kierza Niedźwiedziego. W fazie organizowania odwrotu dowódca pułkownik Ostrowski zabrał sztab dywizji, kompanię sztabową, szwadron kawalerii dywizyjnej, większość taborów i odjechał do leśniczówki Barak. Przemarsz pozostałych oddziałów nastąpił dwiema drogami: 1 wiodła przez Nowy Kazanów, Końskie, Furmanów, Hutę, Barak a druga kolumna , a druga przez Piłę, Kozią Wolę, Niekłań, Majdów, Skarżysko Książęce. W nocy nastąpiło przemieszanie oddziałów w poszczególnych pułkach, dlatego przegrupowanie oddziałów opóźniło odwrót dywizji. Około godziny 7 rano 8 września pułkownik B. Ostrowski przyjechał do leśniczówki na skraju wsi Barak. Nakazał zorganizować ubezpieczenie, szwadron kawalerii rozwinął się na po obydwu stronach szosy na skraju lasu od strony Szydłowca, zaś kompania sztabowa obsadziła kierunek od Skarżyska około 1, 5 kilometra na południe od kawalerzystów. Około godziny 11 te oddziały zaatakował szpica złożona z pododdziału zmotoryzowanego i kilku samochodów pancernych. Posuwający się kolumna marszową 163 pułk piechoty dotarł 8 września rano do Antoniowa, zaś do Baraku około godziny 14. Po rozpoznaniu przez pluton kolarzy obecności nieprzyjaciela w Skarżysku, pułk przygotowywał się do starcia z nieprzyjacielem. Około godziny 15 rozpoczął się krwawy bój ze zmierzającymi w kierunku Radomia wojskami niemieckimi. W wyniku walk poległo wielu żołnierzy wroga. Za Ojczyznę życie oddało 124 żołnierzy polskich, wśród nich żołnierze Korpusu Ochrony Pogranicza.

Opr. M. Sokołowski

Kasztany w prawdzie nie kwitną, ale na szczęście późna wiosna ocknęła się i świeżą zielenią, kwiatami i słońcem umaiła tegorocznym maturzystom pierwsze egzaminacyjne dni. Matura 2006 rozpoczęła się zaraz po długim week-endzie, 4 maja, pisemnym egzaminem z języka polskiego. Jako, że na poziomie podstawowym jest to przedmiot obowiązkowy, przystąpili do niego wszyscy absolwenci szkół ponadgimnazjalnych w kraju, a więc i naszych dwóch szydłowieckich szkół; w ZSP Nr 2 – 106 i w ZSO -140. Tuż po egzaminie maturzyści z ZSP im WOP, nie byli zbyt wylewni w komentarzach. Najbardziej zaskoczyło ich to, że pojawił się temat dotyczący „Chłopów” Reymonta, jako, że lektura ta wystąpiła wcześniej na maturze próbnej. Mimo to niewielu maturzystów wybrało do opracowania temat dotyczący szekspirowskiego Makbeta i jego ewentualnych związków z bohaterem wybranej tragedii antycznej. Drugi obowiązkowy egzamin dotyczy języka obcego. Najpopularniejszy okazuje się język angielski, który wybrało w tym roku 72 absolwentów ZSP i 113 absolwentów ZSO. I tu znowu zaskoczenie! Centralna Komisja Egzaminacyjna wprowadziła kilka różnych wersji arkusza egzaminacyjnego, by wyeliminować prawdopodobieństwo niesamodzielnej pracy. Wiadomo, bowiem, że większość pytań to zadania testowe zamknięte, więc możliwość ściągania, nawet pod okiem nadzorujących jest dla niektórych kusząca. Egzamin ten odbył się 5 maja, natomiast pozostałe języki tj. rosyjski, niemiecki i francuski pisane będą w późniejszych dniach maja, tak jak i inne obowiązkowe lub dodatkowe przedmioty zadeklarowane przez tegorocznych maturzystów, zgodnie z ogólnopolskim terminarzem. Tylko terminy dwóch ustnych egzaminów tj. z języka polskiego i z języka obcego wyznaczane są w szkole i oceniane na terenie szkoły przez komisje egzaminacyjne. Egzaminy pisemne, zwane zewnętrznymi, sprawdzane są poza szkołami przez wyznaczonych egzaminatorów. Prace są zakodowane, rozesłane po całej Polsce, dlatego każda praca jest dla sprawdzającego absolutnie anonimowa. W trakcie trwania egzaminu nad zdającymi czuwają tzw. zespoły nadzorujące, w skład, których nie mogą wchodzić specjaliści zdawanego aktualnie przedmiotu. Zespoły nadzorujące nie maja wglądu do arkuszy egzaminacyjnych, nad którymi pracują maturzyści. Docierają one do rąk zdających zapieczętowane. Na salach egzaminacyjnych pojawić się mogą także zewnętrzni obserwatorzy, (vice-starosta Anna Łękawska obserwowała prawidłowość przeprowadzania egzaminu z języka polskiego w ZSP, a Joanna Strzelecka, Naczelnik Wydziału Edukacji, w ZSO). Cała organizacja ma, więc niewiele wspólnego z tzw. starą maturą, którą pamięta większość z nas. Zmieniają się czasy, rządy, procedury i nie wszyscy nadążają za tymi „przewrotami”. Ciągle ludzie dziwią się, że polonista nie jest obecny na pisemnej maturze z języka polskiego, a anglista z angielskiego itd. Jedno na pewno nie ulega zmianie, MATURZYŚCI, co roku przeżywają swój stres. Od wyniku egzaminu dużo zależy. Trzymamy, więc kciuki za te wyniki, na które trzeba długo czekać.. aż do lipca, ale oby były jak najlepsze. JP-D

W piątek 5 maja 2006 w Publicznej Szkole Podstawowej nr 1 z oddziałami Integracyjnymi im. Jana III Sobieskiego w Szydłowcu, odbyły się zajęcia pt. „Śpiewamy po niemiecku” - integrujące wszystkich uczniów uczących się języka niemieckiego . Prowadziły je nauczycielki j. niemieckiego Jolanta Kosno i Monika Mędryk. Uczestnicy zostali podzieleni na grupy wiekowe: klasy I-III oraz klasy IV-VI. Dzieci z nauczania zintegrowanego obejrzały występy swoich starszych kolegów, następnie razem z nimi zaśpiewały i zatańczyły, między innymi niemiecki odpowiednik popularnej kiedyś piosenki o Laurencji. Chętni uczniowie mogli pochwalić się kolegom znajomością j. niemieckiego. Opowiadali o sobie i odpowiadali na zadawane pytania. Wśród starszych klas przeprowadzony został konkurs, na wykonanie piosenek popularnych zespołów tj. Tokio Hotel i Die Prinzen. Za najładniejsze wykonanie piosenki „Durch den Monsun” oraz najciekawsze kostiumy wyróżnieni zostali uczniowie klasy V D natomiast piosenkę „ Mein bester Freund” najładniej zaśpiewali uczniowie klasy V C. Wspólne śpiewanie sprawiło dzieciom dużą frajdę i dało okazję do nauki poprzez zabawę. Wiadomo, że dzięki piosenkom nauka staje się łatwiejsza i bardziej atrakcyjna. Chciałybyśmy zachęcić naszych uczniów do nauki i uzmysłowić im, że znajomość j. niemieckiego (tak popularnego w naszej części Europy) jest bardzo potrzebna na dzisiejszym rynku pracy. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że przybywający w maju do Polski Ojciec Święty – Benedykt XVI (z pochodzenia Niemiec), także posługuje się tym językiem.

M. M. J. K.

W Szydłowcu z racji wspomnienia św. Floriana, którego za patrona obrali sobie strażacy, 4 maja odbył się Dzień Strażaka, na którym zgromadzili się strażacy z terenu powiatu szydłowieckiego. Uroczystość miała miejsce na Rynku Wielkim przed frontonem Ratusza. Na uroczystość przybyli między innymi: st. bryg. Andrzej Ratyński – zastępca mazowieckiego komendanta PSP, radni sejmiku woj. mazowieckiego: Agnieszka Górska i Andrzej Wiśniewski, wiceprezes Zarządu Oddziału Wojewódzkiego Związku OSP RP woj. mazowieckiego Zbigniew Gołąbek, wicestarosta powiatu szydłowieckiego Anna Łękawska, przedstawiciele władz powiatowych z przewodniczącym Rady Powiatu Janem Gulą, miejskich z burmistrzem Andrzejem Jarzyńskim i gminnych z wójtami Waldemarem Matysiakiem i Zdzisławem Bąkiem, a także mieszkańcy miasta i sąsiednich gmin. Strażacka gala rozpoczęła się mszą świętą odprawioną przez ks. dziekana Adama Radzimirskiego kapelana powiatowego strażaków w kościele św. Zygmunta w Szydłowcu. Ksiądz A. Radzimirski przypomniał zasługi strażaków w ratowaniu mienia i życia ludzkiego, pełnionego w myśl zasady "ludziom na pożytek Bogu na chwałę", pracę na rzecz kultury i zachowania dziedzictwa pokoleń. Podziękował strażakom w imieniu społeczeństwa za ich ofiarna służbę i życzył opieki Bożej, wstawiennictwa Matki Bożej i świętego Floriana. [b]Podczas uroczystości odznaczeni zostali Złotym Medalem za Zasługi dla Pożarnictwa: Andrzej Krupa, Jacenty Wikło, Adam Karczewski, Sławomir Karczewski, Piotr Gołosz, Zdzisław Dzik, Jarosław Górlicki, Jan Lech, Władysław Nowak oraz Dariusz Górlicki. Srebrnym Medalem za Zasługi dla Pożarnictwa: Paweł Górski, Cezary Wanat, Roman Jastrzębski, Zbigniew Król, Marek Podgórski, Zbigniew Gołosz, Jan Kobierski, Andrzej Mamon, Kazimierz Napora, Józef Karczewski, Sylwester Osobiński, Andrzej Pacek, Marek Sieczka, Stanisław Walas, Michał Stachowicz, Stanisław Nowak, Mieczysław Nowak, Jerzy Nowak, Brązowym Medalem za Zasługi dla Pożarnictwa: Zdzisław Bąk, Bartłomiej Wilczyński, Andrzej Penakalski, Tomasz Sadownik, Mariusz Turek, Adam Pacek, Waldemar Stachowicz, Leszek Sasal, Henryk Błach, Bolesław Gwóźdź, Zenon Szparaga. Odznaczenia wręczył Zastępca Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego PSP st. bryg. Andrzej Ratyński w asyście Wiceprezesa Zarządu Oddziału Wojewódzkiego Związku OSP RP dh Zbigniew Gołąbek oraz Prezes Zarządu Oddziału Powiatowego Związku OSP RP w Szydłowcu kpt. Robert Gałązka. Mazowiecki Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej rozkazem personalnym nadał stopień ogniomistrza Mariuszowi Wanowskiemu, stopnie młodszego ogniomistrza Pawłowi Parszewskiemu, Andrzejowi Krupie, Rafałowi Januszek, Sylwestrowi Biegaj, stopień starszego sekcyjnego Tomaszowi Sadownikowi. Nominacje na wyższy stopień służbowy wręczył st. bryg. Andrzej Ratyński – Zastępca Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego w asyście Komendanta Powiatowego PSP w Szydłowcu kpt. Dariusza Pytlaka. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Szydłowcu nadał stopień starszego strażaka Arturowi Bębenek. Nominacje wręczył kpt. Dariusz Pytlak – Komendant Powiatowy PSP w Szydłowcu w asyście Wicestarosta powiatu szydłowieckiego Anny Łękawskiej.[/b]

Święty Florian był żołnierzem za czasów Dioklecjana. Poniósł męczeńską śmierć przez utopienie w rzece Anizie roku 304. W roku 1184 sprowadzono jego relikwie do Krakowa. Strażacy i hutnicy czczą go jako swojego patrona. Papież Paweł VI ogłosił Świętego Floriana patronem diecezji katowickiej, obok Świętej Barbary, dziewicy i męczennicy. Według żywotu z VIII w., Florian był dowódcą wojsk rzymskich, stacjonujących w Mantem, w pobliżu Krems. Podczas prześladowania chrześcijan przez Dioklecjana został aresztowany wraz z 40 żołnierzami i przymuszony do złożenia ofiary bogom. Wobec stanowczej odmowy wychłostano go i poddano torturom. Przywiedziono go do obozu rzymskiego w Lorch koło Wiednia. Namiestnik prowincji, Akwilin, starał się oficera rzymskiego wszelkimi środkami zmusić do odstępstwa od wiary: groźbami i obietnicami. Kiedy jednak te zawiodły, kazał go biczować, potem szarpać jego ciało żelaznymi hakami, wreszcie uwiązano kamień u jego szyi i zatopiono go w rzece Enns. Miało się to stać 4 maja 304 roku. Ciało żołnierza odnalazła Waleria i ze czcią je pochowała. Nad jego grobem wystawiono z czasem klasztor i kościół benedyktynów, a potem kanoników laterańskich. Św. Florian jest patronem strażaków i hutników. W roku 1184 na prośbę księcia Kazimierza Sprawiedliwego, syna Bolesława Krzywoustego, Kraków otrzymał znaczną część relikwii św. Floriana. Ku ich czci wystawiono w dzielnicy miasta, zwanej Kleparz, okazałą świątynię. Kiedy w 1528 r. pożar strawił tę część Krakowa, ocalała jedynie ta świątynia. Odtąd zaczęto św. Floriana czcić w całej Polsce jako patrona podczas klęsk pożaru, powodzi i sztormów. W delegacji odbierającej relikwie miał się znajdować także bł. Wincenty Kadłubek, późniejszy biskup krakowski. Dlatego Kraków dzisiaj jeszcze obchodzi pamiątkę św. Floriana jako święto. Florian jest patronem Austrii i Bolonii; ponadto hutników, strażaków i kominiarzy. W ikonografii św. Florian przedstawiany jest jako gaszący pożar oficer rzymski z naczyniem. Czasami jako książę. Bywa, że w ręku trzyma chorągiew. Jego atrybutami są: kamień młyński u szyi, kolczuga, krzyż, czerwony i biały krzyż, miecz, palma męczeńska, płonący dom, orzeł, tarcza, zbroja. opr. msk na podstawie informacji rzecznika prasowego PSP w Szydłowcu i strony www.Christianitas.pl

Po cudownej obronie Jasnej Góry przed Szwedami król Jan Kazimierz dnia 1 kwietnia 1656 roku uroczystym aktem złożonym w katedrze lwowskiej, oddał kraj pod opiekę Matki Bożej, obierając Ją Królową Polski. Na prośbę biskupów polskich w 1924 r., papież Pius XI ustanowił specjalne święto Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i pozwolił je obchodzić w pamiętnym dniu uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Dnia 3 sierpnia 1962 roku Ojciec Święty Jan XXIII ustanowił Najświętszą Maryję Pannę Królową Polski główną Patronką kraju razem ze świętymi Biskupami i Męczennikami Wojciechem i Stanisławem. W Szydłowcu w tym uroczystym pełnym symboliki religijnej i narodowej dniu, podobnie jak w całej Polsce i na świecie, tam gdzie żyją Polacy, uroczyście obchodzono uroczystość NMP Królowej Polski i święto Konstytucji 3-Maja. Po przemarszu delegacji i pocztów sztandarowych z Placu Marii Konopnickiej na Rynek Wielki, złożono wiązanki kwiatów pod pomnikiem bohatera narodowego naczelnika Tadeusza Kościuszki. W kościele św. Zygmunta kapłani ks. Wincenty Chodowicz i ks. Adam Radzimirski odprawili koncelebrowaną mszę świętą, w czasie której modlono się w intencji Ojczyzny, prosząc Boga o mądrość dla jej przywódców i polecając Bożemu miłosierdziu obrońców jej niepodległości. Patriotyczne i maryjne kazanie wygłosił ksiądz Adam Radzimirski, który wskazał na źródła nadziei dla Polaków, które płyną z zawierzenia Bogu i Matce Najświętszej. Dobrobyt i pomyślność Ojczyzny zależy, nie tylko od polityków, powiedział ksiądz dziekan, ale od każdego z nas, od wszystkich synów i córek naszego narodu. Po mszy świętej liczni mieszkańcy miasta, poczty sztandarowe i delegacje instytucji, firm, urzędów, szkół i organizacji społecznych i politycznych przemaszerowali pod pomnik Józefa Piłsudskiego, gdzie złożono wiązanki kwiatów i przy akompaniamencie reprezentacyjnej Orkiestry Dętej Miasta Szydłowca odśpiewano pieśń legionową „Pierwsza brygada”. Warty honorowe przy pomnikach polskich bohaterów narodowych, przy których składano kwiaty zaciągnęli strzelcy ze Związku Strzeleckiego i harcerze ZHP z Chorągwi Szydłowiec. Wśród licznych delegacji składających wiązanki biało-czerwonych kwiatów byli min. przedstawiciele kombatantów, władz miasta, przedstawiciele Rady Miasta Szydłowca i Rady Powiatu, Straży Pożarnej, NSZZ "Solidarność", Poczty Polskiej, Platformy Obywatelskiej R.P. z radnym Sejmiku Andrzejem Wiśniewskim i Ligi Polskich Rodzin z radną Sejmiku Agnieszką Górską, Samoobrony R.P. z poseł Wandą Łyżwińską, Rady Rzemiosła Szydłowieckiego, ZSO im Henryka Sienkiewicza, ZSP im WOP, szkół podstawowych i gimnazjalnych. Zdziwiła tym razem nieobecność policjantów z Komendy Powiatowej Policji w Szydłowcu, a wśród reprezentantów partii politycznych Zarządu Powiatowego „Prawa i Sprawiedliwości”, wszak delegacje wystawiły nawet SLD i UP. Nieobecność władz powiatu szydłowieckiego na tej patriotycznej uroczystości, w Szydłowcu chyba już nie dziwi. Przynajmniej w tym roku, na budynku starostwa wisi jedna flaga biało-czerwona, bo bywało w ubiegłych latach, z tym różnie.

Atrakcją popołudnia był piknik rodzinny na wyspie zamkowe; kunszt rycerski prezentowali członkowie klubu miłóśników broni dawnej i fechtunku Gryf". Wieczorem koncertował zespół Gronicki z Zakopanego, pokaz ogni sztucznych zakończył ten bogaty w wydarzenia dzień. msk

Nasz rodak ksiądz prałat Wacław Depo, będzie przewodniczył powołanej przez biskupów polskich, 2 maja w Częstochowie Radzie Programowej Radia Maryja. W skład rady wejdzie 4 ojców redemptorystów i czterech księży profesorów specjalistów w zakresie teologii dogmatycznej, moralnej, w zakresie liturgiki i filozofii. Ksiądz prałat Wacław Depo urodził się w Szydłowcu 27 września 1953 roku. Ukończył szkołę podstawową nr 2, im. Mikołaja Kopernika, a następnie liceum im. Henryka Sienkiewicza w Szydłowcu. Po studiach seminaryjnych w Sandomierzu, został wyświęcony na kapłana 3 czerwca 1978 roku przez Sługę Bożego biskupa Piotra Gołębiowskiego. Mszę świętą prymicyjną w rodzinnej parafii św. Zygmunta odprawił 18 czerwca 1978 r., później był przez dwa lata wikariuszem parafii Stromiec koło Radomia. Ukończył teologię dogmatyczną i obronił w roku 1984, doktorat na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od roku 1990 roku pełni funkcję rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu.

Wywiad z księdzem rektorem W. Depo jaki udzielił naszemu miesięcznikowi z okazji 25- lecia święceń kapłańskich, publikowaliśmy w numerze 5 Domu na Skale z lipca 2003 roku. ( tekst dostępny jest w dziale Archiwum). msk

Rzesze wiernych, kilkudziesięciu kapłanów, wicemarszałek województwa mazowieckiego Jan Englegard oraz radni Sejmiku i miasta Szydłowca, modlili się dziś w szydłowieckiej farze w święto patrona parafii św. Zygmunta. Sumę odpustową koncelebrowali ksiądz Bolesław Mikrut z Orońska, ks. prałat Ryszard Olszewski z Pabianic i ks. Ryszard Piwowarczyk z Szydłowa w diecezji kieleckiej. Kazanie wygłosił ks. kanonik Henryk Jagieło dziekan dekanatu przytyckiego. W Szydłowcu już po raz czwarty uroczystości religijne miały swoje dopełnienie w święcie miasta, bowiem na Rynku Wielkim odbywały się „Szydłowieckie Zygmunty” ,które oprócz walorów rekreacyjnych, są formą promocji miasta, jego tradycji i walorów. msk