W niedzielę 6 sierpnia już po raz 26. po II wojnie światowej w Krakowie rozpoczął się Marsz Szlakiem I Kompanii Kadrowej. W tym roku na szlak strzelców marszałka Józefa Piłsudskiego wyruszyło blisko 450 osób, w większości ludzi młodych. Tradycyjnie od kilku lat Marszowi towarzyszy wystawa przygotowana przez krakowskie Muzeum Historii Fotografii. Na czarno-białych zdjęciach upamiętnieni zostali zarówno żołnierze komendanta, jak i późniejsi kontynuatorzy jego myśli. Na planszach w holu Urzędu Miasta Krakowa prezentowane są zdjęcia z 1914 r. i z lat przedwojennych. Są również fotografie z okresu dominacji komunistycznej w Polsce oraz ostatniego ćwierćwiecza, kiedy Marsz mógł oficjalnie na nowo wyruszyć. - Fotografia to cenny dokument. Jednak pozostawianie zdjęć bez opisu jest kardynalnym błędem. Trzeba opisywać zdjęcia, gdyż pamięć jest ulotna - zaznaczał Maciej Beiersdorf, dyrektor MHF. Wśród cennych fotografii można znaleźć wizerunki o. Adama Studzińskiego oraz ks. kard. Karola Wojtyły, wielkich zwolenników tej inicjatywy. Wymarsz z krakowskich Oleandrów śladami I Kadrowej tradycyjnie poprzedziły pokazy kawaleryjskie oraz uroczystości patriotyczne. W sobotę na krakowskich Błoniach między godz. 11.00 a 13.00 czynne było miasteczko kawalerii, potem odbyły się pokazy jeździeckie. O godz. 17.00 w katedrze na Wawelu odprawiona została Msza św. w intencji marszałka Józefa Piłsudskiego. Marsz Szlakiem I Kompanii Kadrowej wyruszył w niedzielny ranek. Do Kielc dotrze 12 sierpnia. - Jest to sposób na pokazanie młodym ludziom, że patriotyzm to nie cierpienie, ale przygoda z Ojczyzną i historią - powiedział Jan Józef Kasprzyk, komendant Marszu. W tym roku szlakiem I Kadrowej wyruszy blisko 450 osób. Najstarszy uczestnik Marszu ma 83 lata, najmłodszy - nieco ponad 10. Z Szydłowca w Marszu uczestniczy 3 strzelców Opr. według www.naszdziennik.pl Marcin Austyn, Kraków

Benedykt XVI przyjął rezygnację złożoną ze względu na stan zdrowia przez biskupa Jana Śrutwę z urzędu ordynariusza zamojsko-lubaczowskiego. Na jego miejsce papież mianował 52-letniego ks. Wacława Depo, rektora wyższego seminarium duchownego diecezji radomskiej.

Ingres nowego ordynariusza zamojsko-lubaczowskiego do katedry odbędzie się 9 września o godzinie 11.00. Biskup nominat jako swoją dewizę przyjął słowa: „Ad Christum Redemptorem hominis” (Ku Chrystusowi, Odkupicielowi człowieka), zaczerpnięte z pierwszej encykliki Jana Pawła II (Redemptor hominis, 7). Słowa te od dawna towarzyszyły ks. Wacławowi Depo jako dewiza życiowa; teraz – jak wyjaśnia – odkrywa nowy ich wymiar, bo patronką diecezji, którą obejmuje jest Maryja, Matka Odkupiciela (Redemptoris Mater) a 8 września obchodzone jest Jej święto patronalne.

Ogłoszona dziś nominacja biskupia, księdza Wacława Depo, była w naszym mieście oczekiwana od dawna, dzisiejszy dzień przyniósł nam to wielikie wydarzeniem, które zapisze się w kroniki miasta. Cieszymy się z faktu że nasz rodak obejmie stery diecezji zamojsko-lubaczowskiej, z którą od dziś łączy szczególniej nas osoba księdza nominata Wacława Depo, który od 9 września obejmie rządy tej diecezji. Gratulujemy księdzu nominatowi i jego rodzinie, zaufania Kościoła, zapewniając jednocześnie o modlitwie w intencji posługi biskupiej.

O osobie kiedza Wacława Depo, w maju obszerny artykuł zamieścił "Dziennik Związkowy" z Chicago, poniżej zamieszczamy wybrany fragment odnoszący się rodzinnego miasta ks. Wacława, do Szydłowca. Mamy nadzieję że oddaje pewien związek z miejscem pochodzenia Nominata, który teraz jeszcze bardziej będzie się rozwijał i umacniał.

Ks. Wacław Depo biskupem zamojsko-lubaczowskim Rektor Wyższego Seminarium Duchownego, dogmatyk i personalista, prałat honorowy Jego Świątobliwości Jana Pawła II ks. Wacław Depo został nominowany 5 sierpnia na ordynariusza diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Jednocześnie Ojciec Święty przyjął rezygnację dotychczasowego biskupa zamojsko-lubaczowskiego Jana Śrutwy. Ogłoszenie decyzji Ojca Świętego Benedykta XVI odbyło się w samo południe w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu. W uroczystości uczestniczyli księża biskupi Diecezji Radomskiej, księża dziekani, rodzina, przyjaciele i znajomi ks. Depo.

Po ogłoszeniu nominacji ks Biskup Nominta powiedział - "Zabieram ze sobą to co nazwę dwoma słowami: wdzięczność zobowiązującą, najpierw wobec Boga, który czyni tak wielki i niespodziewane rzeczy oraz wobec ludzi, których spotkałem i kórzy mnie tworzyli - powiedział ks. prałat Depo. Dlatego na ręce Księdza Biskupa Zygmunta pragnę złożyć moje serce. Będę wracał tu ze świadomością, że z Was wyrosłem i tu się tworzyłem - podkreślił. - Dziękuję za to, że jesteście dziś ze mną- zakończył.

W ostatnich dniach w Warszawie odbyło się szereg uroczystości, które przypomniały Polakom i miejmy nadzieję światu Powstanie Warszawskie. Obchody rocznicy Powstania otrzymały nareszcie – właściwą rangę i uroczystszą oprawę. Służy to z pewnością przebudzeniu patriotyzmu. Powstałe przed kilku laty wspaniałe Muzeum Powstania, ściąga tłumu zwiedzających, na tej kanwie rodzi się refleksja, dotycząca naszych lokalnych spraw. Wszak i Szydłowiec ma swoich bohaterów, w sprawie uczczenia ich pamięci zrobiono bardzo dużo. Od kilku lat z inicjatywy Stowarzyszenia na rzecz Rozwoju Szydłowca, władze miasta, przy współudziale organizacji strzeleckich organizują obchody rocznicy Powstania Styczniowego.

W dniu 8 września, corocznie organizowane są uroczystości upamiętniające Bitwę pod Barakiem. Od sierpnia br. obchodzić będziemy rocznicę Bitwy Warszawskiej, w której to walczyli także obywatele Szydłowca. Trudno więc nie widzieć starania o zachowanie pamięci historycznej. W tej mierze można jednak zrobić jeszcze więcej. Po latach zaniedbań na ile to jest jeszcze możliwe, należy dokumentować prawdę historyczną. Należy szerzej popularyzować wśród młodzieży, wiedzę na temat wydarzeń dotyczących historii Polski, które miały miesjce na Ziemi Szydłowieckiej. Trzeba czynić z tej historii element codziennego życia, poprzez np. nadawanie nazw ulicom, czy instytucjom. Z pietyzmem odnosić się do miejsc pamięci narodowej, także przez dbanie o ich godny wygląd. Zbliża się wrzesień, po raz kolejny będziemy obchodzić rocznicę bitwy pod Barakiem, jak niewiele jednak wiemy o tamtych wrześniowych, tragicznych dla Polski wydarzeniach, w których chlubną kartę heroizmu zapisało tak wielu żołnierzy Wojska Polskiego. Wśród nich byli żołnierze i oficerowie Korpusu Ochrony Pogranicza z szczególnie zasłużonym podpułkownikiem Przemysławem Nakoniecznikoffem-Klukowskim (1896-1957). Tymczasem 17 lat od rozwiązania Wojsk Ochrony Pogranicza, w Szydłowcu, funkcjonuje szkoła nadal nosząca imię tej formacji założonej na wzór radzieckich Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD. Nie umniejszając roli służby żołnierzy w tej formacji w latach PRL, trzeba jasno stwierdzić że nie jest to właściwy patron dla naszej młodzieży. A czy postać podpułownika Nakoniecznikoffa, nie powinna szerzej być znana mieszkańcom Szydłowca, oficer ten walczył, był przez 10 lat więziony przez NKWD, Zmarł w Krakowie w 1957 roku, dwa lata po powrocie z uwięzienia w ZSRR. Miejmy nadzieję że z przykładu Warszawy czerpać będziemy nowe inspiracje do ukazywania historii naszego miasta i Ziemi Szydłowieckiej, wpisującej się w dzieje ojczyste. msk

Otrzymaliśmy list ze wspólnoty refemptorystów w Libanie, który oczami świadka, opisuje wojnę w tym kraju.

"Dzień dzisiejszy jest siódmym dniem nieustannych bombardowań Libanu przez armię izraelską. Według danych Ministerstwa Zdrowia 240 Libańczyków poniosło ´śmierć. 690 obywateli odniosło rany, wielu z nich pozostanie na zawsze kalekami. Ministerstwo Obrony informuje, ze bomby użyte w większości regionów są bombami zakazanymi na mocy umów międzynarodowych. Około pół miliona Libańczyków musiało opuścić swoje miejsca zamieszkania. Uciekają oni zwłaszcza z wsi na południu kraju oraz z południowych przedmieść Bejrutu. Około 60 tysięcy uciekinierów znalazło schronienie w różnych szkołach publicznych na terenie Libanu oraz w namiotach rozbitych w parkach publicznych. Opiekuje się nimi Międzynarodowa Komisja Ratownicza i Czerwony Krzyż. Inni szukają schronienia w klasztorach, kościołach i prywatnych organizacjach charytatywnych. Wsie znajdują się w stanie oblężenia, są obiektem ciężkich bombardowań. Ekipy ratownicze nie są w stanie pomóc rannym ani nawet zebrać ciał zabitych. Mosty i drogi prowadzące do wsi zostały zbombardowane rakietami tworzącymi kratery o ´średnicy 20 metrów i głębokie na 15 metrów. Buldożery, które miały naprawić te uszkodzenia, również zostały zniszczone. Wczoraj celem bomb i rakiet stały się również ciężarówki dostarczające żywność i ´środki medyczne. Wielu kierowców tych samochodów zginęło bez powodu, ogromna część tak bardzo potrzebnych ´środków poszła z dymem. Izrael twierdzi, ze ciężarówki te przewożą broń dla Hezbollah z Syrii. Nie można się z tym zgodzić. Na terenie miasta Zahle zniszczono siedem ciężarówek. Nikogo nie obchodziło to, że przejeżdżały one miedzy domami ludności cywilnej, instytucjami religijnymi, samochodami pełnymi pasażerów. Jedna z ciężarówek została zbombardowana przed szkołą ´Świętej Rodziny, prowadzona przez katolickie siostry. Spowodowało to ogromny pożar. Ciężarówka spłonęła doszczętnie, wraz ze ´środkami medycznymi przesłanymi przez Emiraty Arabskie. Siedem osób znajdujących się w pobliżu zostało rannych, jedna z nich zmarła w chwile potem. Kierowcy ciężarówek odmawiają prowadzenia samochodów. Zgromadzeni w centrach uchodźcy nie otrzymują wiec potrzebnych ´środków. Jeepy Służby Wewnętrznej i Czerwonego Krzyża są zbyt małe, by przewieźć odpowiednia ilość ´środków. Rozpoczęło się bombardowanie fabryk. Izraelczycy twierdza, ze niektóre z tych fabryk ukrywają broń Hezbollah. My wiemy jednak, ze jedna z fabryk, położoną niedaleko od naszego miejsca, będącą własnością pokojowo nastawionego katolika, została zbombardowana. W dniu dzisiejszym pięć potężnych eksplozji wstrząsnęło miastem, zniszczono kurza fermę. Niszczonych jest wiele przedsiębiorstw cywilnych, dostarczających żywność i usługi ludności. Gdy piszę te słowa, pięć rodzin zostało uwięzionych w gruzach swoich domów. Nikt nie może pośpieszyć im z pomocą, ponieważ bombardowanie trwa nadal. Wkrótce może wybuchnąć epidemia spowodowana faktem, ze wiele zwłok nie zostało odnalezionych i pogrzebanych. Z naszego punktu widzenia sytuacja przedstawia się następująco: wojna rozpoczęła się po porwaniu przez Hezbollah dwóch żołnierzy izraelskich. Rozumiemy, ze rząd izraelski musi podtrzymywać zaufanie swojego narodu, zwłaszcza po niepowodzeniu, którym zakończyła się próba odbicia żołnierza porwanego w Gazie. Jest jednak faktem, ze dwaj porwani żołnierze otrzymali od swych przełożonych rozkaz przeprowadzenia patrolu w pobliżu granicy izraelsko-libańskiej, pomimo ´świadomości, ze Hezbollah będzie próbował porywać żołnierzy izraelskich w celu wymieniania ich na Libańczyków i Arabów przetrzymywanych w więzieniach izraelskich. Jesteśmy przekonani ze rząd izraelski celowo wystawił tych żołnierzy na ryzyko po to, by znaleźć usprawiedliwienie dla inwazji na Liban. W dniu dzisiejszym armia libańska straciła 4 poruczników i 7 żołnierzy. Zginęli oni w bombardowaniu siedziby dowództwa armii we wschodnim Bejrucie. Jest to piąty atak na centra wojskowe. W wyniku tych ataków giną dobrze wyszkoleni żołnierze. Równocześnie rząd izraelski twierdzi, ze życzy sobie obecności wojska w południowym Libanie w celu ochrony swoich północnych granic. Wspólnota Redemptorystów w Bekaa udzieliła schronienia wielu rodzinom uchodźców. Z powodów wskazanych powyżej cierpimy na wielki brak żywności i lekarstw. Sytuacja pogarsza się każdego dnia. Zastanawiamy się, czy mamy stać się kolejną Massadą ? Pragniemy prosić Was o wszelka możliwą pomoc, czy to w postaci funduszy pieniężnych czy jakichkolwiek ´środków. Prosimy również o przekazanie tego naszego raportu do jak największej liczby osób. Zwierzchnicy kościelni Libanu przesyłają identyczny apel. Wasze glosy mogą przyczynić się do przekonania przywódców wojskowych, rządów i ´światowej opinii publicznej o ważności stworzenia "bezpiecznego przejścia" dla żywności i ´środków medycznych."

Sobotnie koncerty nad Zalewem, oprócz rozrywki dla licznych grup młodzieży, - zdaniem wielu skarżących się osób, są bardzo uciążliwe dla wielu mieszkańców Szydłowca. Natężenie hałasu w czasie koncertów trwającego do póżnych godzin nocnych, jest tak duże, że pomimo zamykania okien, zakłóca nocny odpoczynek i powoduje ból głowy. Pomimo interwecji mieszkańców Szydłowca, policja ociąga się z interwencją tłumacząc że zgodę na koncerty wydał Burmistrz Miasta. Dodatkowy stres związany jest z zakłócającącym porządek publiczny zachowaniem koncertowiczów. Wypada czekać na deszcz, który tak bardzo jest potrzebny, dodatkowo powinien ostudzić koncertowe zapały tych, którzy nie wiele sobie robią z prawa do odpoczynku mieszkańców osiedla nad Zalewem i innych położonych w pobliżu. msk