Ołtarz Najświetszej Maryi Panny, z kaplicy Szydłowieckich, kościoła farnego św. Zygmunta, po kilkumiesięcznej konserwacji wrócił na swoje miejsce. Dziś trwały prace montażowe, związane z montażem i ustawieniem ołtarza, który ustawiony zostanie na południowej ścianie kaplicy, przez co będzie bardziej wyeksponowany i widoczny z nawy kościoła. Prace renowacyjne prowadził konserwator Wojciech Wdowski. Ołtarz w czasie prowadzonych konserwacji, został oczyszczony z pięciu warstw przemalowań, uzupełniono ubytki drewna i zaprawy gruntującej. Nałożone zostały nowe złocenia, wykonane z płatków 24 karatowego złota. Obraz Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem Jezus, umieszczony w ołtarzu, zdaniem W. Wdowskiego pochodzi z XIX wieku. Sukiennka zdobiąca obraz jest jednak znacznie starsza. Prawdopodobnie pierwotny zniszczony obraz, został zastąpiony póżniejszą jego repliką, wykonaną techniką polegającą na wmalowaniu w otwory sukienniki, twarzy i wystajacych detali obrazu. Obraz zasłoniety był zasuwą z lużną kompozycją na temat "Przemienienie Pańskie" Rafaela. Zasuwa chodziła pomiędzy skrzynią ołtarza a obrazem Bożej Rodzicielki. Zasuwa zostanie umieszczona oddzielnie, na ścianie kaplicy lub w innym miejscu światyni, posiada bowiem walory artstyczne i religijne. msk

W dniu 5 grudnia 2005 roku w Szydłowcu, radni Rady Miasta, burmistrz oraz dyrektorzy placówek oświatowych uczestniczyli w spotkaniu z radcą Ministra Edukacji Czesławą Kunkiewicz-Waligórą, poświęconego sprawom finansowania edukacji publicznej i możliwościom pozyskania środków na rzecz gminnej oświaty. Utrzymanie szkół gminnych z roku na rok kosztuje budżet gminy coraz więcej. Niż demograficzny, powoduje zmniejszanie się liczby dzieci w szkołach, a co za tym idzie mniej pieniędzy jest w sytemie finansowania oświaty. Podnoszenie kwalifikacji i zwiększajace się wraz z tym pobory nauczycieli, rosnące koszt utrzymania szkół, powodują trudna sytuację gminnej oświaty. msk

Prawda o Niepokalanym Poczęciu, którą Kościół katolicki czci w dzisiejszej uroczystości, oznacza że Matka Najświętsza na mocy uprzedzającej odkupieńczej łaski Jezusa Chrystusa, od początku swojego istnienia była zachowana od grzechu pierworodnego. Maryja, przwidziana w Bożym planie zbawienia na Matkę Syna Bożego, rozpoczęła swoją egzystencję wraz z darem łaski. Bóg obdarował ja łaską już od chwili poczęcia, ze względu na przwidziane Boże Macierzyństwo. Prawda o Niepokalanym Poczęciu Maryi jest dogmatem wiary. Ogłosił go uroczyście 8 grudnia 1854 r. bullą Ineffabilis Deus Pius IX. Uczynił to w Bazylice św. Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów. Pisał on tak: Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć. Tym samym kto by tej prawdzie zaprzeczał, sam wyłączyłby się ze społeczności Kościoła, stałby się odstępcą i winnym herezji.

Bóg, ze względu na przyszłe zbawcze wydarzenie Zwiastowania, uchronił Maryję przed grzesznością. Maryja była więc w łasce uświęcającej, wolna od wszelkich konsekwencji wynikających z grzechu pierworodnego (np. śmierci - stąd w Kościele obchodzimy uroczystość Jej Wniebowzięcia, a nie śmierci). Przywilej ten nie miał tylko charakteru negatywnego - braku grzechu pierworodnego; posiadał również charakter pozytywny, który wyrażał się pełnią łaski w życiu Maryi. Historia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu jest bardzo długa. Już od pierwszych wieków chrześcijaństwa liczni teologowie i pisarze wskazywali na szczególną rolę i szczególne wybranie Maryi spośród wszystkich ludzi. Ojcowie Kościoła nieraz nazywali Ją czystą, bez skazy, niewinną. W VII wieku w Kościele greckim, a w VIII w. w Kościele łacińskim ustanowiono święto Poczęcia Maryi. Późniejsi teologowie, szczególnie św. Bernard i św. Tomasz z Akwinu zakwestionowali wiarę w Niepokalane Poczęcie Maryi, ponieważ - według nich - przeczyłoby to dwóm innym dogmatom: powszechności grzechu pierworodnego oraz konieczności powszechnego odkupienia wszystkich ludzi, a więc także i Maryi. Ten problem rozwikłał w XIII w. Jan Duns Szkot, który wskazał, że uchronienie Bożej Rodzicielki od grzechu pierworodnego dokonało się już mocą odkupieńczego zwycięstwa Chrystusa. W 1477 papież Sykstus IV ustanowił w Rzymie święto Poczęcia Niepokalanej, które od czasów Piusa V (+ 1572 r.) zaczęto obchodzić w całym Kościele. W czasie objawień w Lourdes w 1858 r. Maryja potwierdziła ogłoszony zaledwie cztery lata wcześniej dogmat. Bernardecie Soubirous przedstawiła się mówiąc: "Jestem Niepokalane Poczęcie". Kościół na Wschodzie nigdy prawdy o Niepokalanym Poczęciu Maryi nie ogłaszał, gdyż była ona na Wschodzie powszechnie wyznawana i praktycznie nie miała przeciwników. Warto zwrócić uwagę, że teologia rozróżnia niepokalane poczęcie i dziewicze poczęcie. Niepokalane poczęcie dotyczy ustrzeżenia Maryi od chwili Jej poczęcia od grzechu pierworodnego (przywilej, cud w porządku moralnym). Dziewicze poczęcie polega natomiast na tym, że Maryja poczęła w sposób dziewiczy "za sprawą Ducha Świętego" Boga-Człowieka, Jezusa Chrystusa (przywilej, cud w porządku natury). Według kanonu 1246 Kodeksu Prawa Kanonicznego w dniu dzisiejszym mamy obowiązek uczestniczyć w Eucharystii. Jednakże na mocy dekretu Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z 4 marca 2003 r. Polacy są zwolnieni z tego obowiązku (ze względu na fakt, że nie jest to dzień ustawowo wolny od pracy). Nie jesteśmy zatem zobowiązani do udziału we Mszy św. i powstrzymania się od prac niekoniecznych. Jeśli jednak mamy taką możliwość - powinniśmy wziąć udział w Eucharystii. opr. msk

W składzie Krajowej Rady Duszpasterskiej Rzemiosła powołanej na kadencję 2005-2009 roku, działającej przy prezesie Związku Rzemiosła Polskiego w Warszawie, będzie pracował wiceprzewodniczący Rady Izby Rzemiosła i Małej Przedsiębiorczości w Radomiu, szydłowiecki rzemieślnik i redaktor miesięcznika "Dom na Skale" Marek Sokołowski. Z ramienia Episkopatu Polski, krajowym duszpasterzem rzemiosła jest ks. kanonik Wiesław Kwiecień. W kompetencjach Krajowej Rady Duszpasterskiej, jest między innymi organizacja dorocznych pielgrzymek rzemiosła polskiego na Jasna Górę, organizowanych w ostatnią niedzielę czerwca. W przyszłym roku 25 czerwca, odbędzie się jubileuszowa XXV pielgrzymka rzemieślników do jasnogórskiego sanktuarium Matki Bożej Królowej Polski. St.S.

Zmarł Marian Bujak skrzypek z Szydłowca, laureat dyplomu "Piękniejsza Polska", dwukrotny zdobywca "Złotej Baszty" - głównej nagrody Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu nad Wisłą. Marian Bujak urodził się w Koryciskach w 1920 roku, nauczył się grać na skrzypkach, mając siedem lat. Uczył go dziadek Karol Piasta, który wydłubał dla niego skrzypki zwane otopką. Od 13 roku życia M. Bujak, już chodził sam grać na tzw muzyki, wesela, czy "zality". Znał ponad 500 melodii, do najbardziej ulubionych jego utworów należały polki " Żydóweczka", "Szabasówka". Oberki: "Bycek", "Owczareczek", "Młynarz brzdąkany" oraz mazurki: "Żydek", "Opoczyński", "Rekrut" i inne. W 2202 roku w Chlewiskach prowadził warsztat skrzypcowy na odbywającym się tam TaborzeTańca i nagrał płytę zatytułowaną "Portret Muzykanta". Pogrzeb zmarłego ś.p. Mariana Bujaka ma odbyć się w najbliższy czwartek. opr.msk

Strzelcy ze Związku Stzeleckiego oddział Szydłowiec, wieczorem 5 grudnia w 138 rocznicę urodzin Józefa Piłsudskiego, złożyli kwiaty pod pomnikiem Marszałka na skwerze jego imienia. Józef Klemens Piłsudski urodził się 5 grudnia 1867 roku w Zułowie w powiecie święciańskim, jako czwarte dziecko małżonków Józefa i Marii Piłsudskich. Od 7 roku życia po pożarze rodzinnego majątku rodziców zamieszkał w Wilnie. Był zesłany na Sybir, skąd powrócił po odbyciu 5 letniej kary. Przewodził PPS i był redaktorem naczelnym pisma "Robotnik". Założył Legiony Poskie, był I Marszałkiem odrodzonej Polski i obrońcą jej niepodległości. Zmarł w Warszawie 12 maja 1935. msk

Polscy górnicy obchodzili doroczne święto branżowe - Barbórkę. W dniu 4 grudnia świętują, nie tylko górnicy węglowi, ale też - solni, siarkowi, skalni, rud metali, naftowi. Tradycyjną śląską Barbórkę, rozpoczynają poranne przemarsze orkiestry górniczej przez osiedla zamieszkane przez górników, a także pod oknami domów dyrektorów kopalń. Znanym zwyczajem jest "skok przez skórę" -ceremonia przyjęcia nowych adeptów do braci górniczej, czy biesiadne spotkania górniczej braci. Z tej więzi środowiska górniczego, jego obecności w życiu regionu, a nie tylko z ekonomicznej kondycji kopalni, bierze się siła Śląska. Szydłowiec słynący z kamienia miał swoich górników, skalnych górników, którzy obchodzili Barbórkę, razem z całą bracią górniczą. Niestety upadek większych zakładów wydobycia kamienia, brak wspólnoty i choćby najprostszych form samoorganizacji zakładów kamieniarskich i wydobywczych funkcjonujących w Szydłowcu i okolicach, spowodował żałosny upadek barbórkowych tradycji Szydłowca. Jednym słowem każdy sobie rzepkę skrobie, ze stratą dla pozycji społecznej tej grupy zawodowej, ale i ze stratą dla miasta i regionu od lat związanego z skarbem tej ziemi kamieniem, piaskowcem szydłowieckim. msk