Wielka Sobota jest dniem ciszy i oczekiwania. Dla uczniów Jezusa był to dzień największej próby. Według Tradycji apostołowie rozpierzchli się po śmierci Jezusa, a jedyną osobą, która wytrwała w wierze, była Bogurodzica. Dlatego też każda sobota jest w Kościele dniem maryjnym.

Po śmierci krzyżowej i złożeniu do grobu wspomina się zstąpienie Jezusa do otchłani. Wiele starożytnych tekstów opisuje Chrystusa, który "budzi" ze snu śmierci do nowego życia Adama i Ewę, którzy wraz z całym rodzajem ludzkim przebywali w Szeolu.

Szczególny rys ma modlitwa Kościoła przy krzyżu Zbawiciela, w czasie nabożeństwa Męki Pańskiej w Wielki Piątek. Adorując krzyż dziękujemy Chrystusowi za Jego miłość, która objawiła się w Jego bolesnej męce śmierci krzyżowej. W czasie liturgii wierni modlili się także w intencjach Kościoła i świata, o pokój, o nawrócenie grzeszników, o poznanie prawdy Zbawienia przez wszystkie ludy i narody. W czasie adoracji krzyża zbierane były ofiary na utrzymanie Bazyliki Grobu Pańskiego w Jerozolimie i pomoc chrześcijanom w Ziemi Świętej. Liturgię zakończył obrzęd Eucharystii i przeniesienie Najświętszego Sakramentu do wcześniej urządzonego tzw. Grobu Pańskiego. Liturgii w szydłowieckiej farze z udziałem wszystkich kapłanów parafii św. Zygmunta przewodniczył i kazanie wygłosił ks. Dariusz Maciejczyk.

Krzyż nie jest ostatnim Słowem Boga, Słowem tym było Zmartwychwstanie, dlatego modląc się i adorując Pana Jezusa w symbolicznym Grobie, z nadzieją oczekujemy na Niedzielę Zmartwychwstania. msk /nowe zdjęcia w galerii/

Droga Redakcjo „Domu na Skale” Drodzy Bracia i siostry, którzy współtworzycie Dzieje Kościoła na szydłowieckiej ziemi!

Pragnę szczerym sercem podziękować za towarzyszenie mi na drogach posługi pasterskiej i stałą „obecność” w moim domu po przez dar przekazywanych mi kolejnych numerów miesięcznika. Dziękuje za obrazy i słowa, które pozwalają mi „dotykać” spraw i wydarzeń, które przeżywacie. Jako diecezja zamojsko-lubaczowska mamy tę samą - jak diecezja radomska – 15 rocznice powstania. Dziękujemy Bogu i ludziom za wszelkie działania, jak również za wielorakie dobro, znane tylko Bogu.

Wielki Czwartek to pierwszy dzień Triduum Paschalnego. Najwyższy więc czas, aby kończyć nasze świąteczne przygotowania, i to zarówno materialne, a więc zakupy sprzątania i tym podobne krzątania koło domu, jak też te ważniejsze - duchowe. W Wielkim Tygodniu liczne środowiska, stowarzyszenia, także w naszych miejscach pracy, organizują wielkanocne spotkania, najczęściej zwane „jajeczkiem”. Są one okazją do dzielenia się święconym jajkiem, przekazywania sobie serdecznych życzeń a niekiedy nawet wspólnego posiłku. Jest piękna tradycja zapraszania na te spotkania osób duchownych i nadawanie im, poprzez wspólną modlitwę i śpiew wielkanocnych pieśni, radosnego, głęboko chrześcijańskiego wymiaru. Taki właśnie uroczysty charakter mają one w regionalnym zarządzie Solidarności Ziemi Radomskiej. W tym roku spotkanie zaszczycili swoją obecnością biskupi: Zygmunt Zimowski i Edward Materski oraz kapelani Związku, honorowi członkowie Solidarności: Ojciec Hubert Czuma i ks. Stanisław Sikorski. Biskup Ordynariusz, wypowiadając słowa życzeń zaprosił wszystkich do radomskiej katedry, w której 20 kwietnia przeżyjemy Jubileusz sześćdziesięciu lat kapłaństwa biskupa Edwarda, wielkiego przyjaciela Solidarności. W trakcie spotkania niezwyczajnie, bo drogą telefoniczną, świąteczne pozdrowienia „z drogi” przesłał przewodniczący regionu Pan Zdzisław Maszkiewicz. W tym czasie powracała właśnie z Rzymu kilkuset osobowa pielgrzymka radomskiej Solidarności do grobu Papieża Jana Pawła II, zorganizowana z okazji drugiej rocznicy śmierci naszego wielkiego i świętego Rodaka. Te pielgrzymki ludzi pracy i Solidarności do Watykanu też stają się naszą tradycją! Alleluja! Jan Rejczak

W Muzeum Wsi Radomskiej od lat organizowane są folklorystyczne, choć nie całkiem, obrzędy Niedzieli Palmowej. W tym roku obszerny i piękny radomski skansen z trudem mieścił przybyłe tłumy. Najważniejszym wydarzeniem dla tysięcy wiernych była Msza Święta w nieczynnym na co dzień, pieczołowicie odrestaurowanym, drewnianym kościele pod wezwaniem Świętej Doroty. Do muzeum trafił on z Wolanowa, gdzie w jego miejsce wybudowano nową świątynię murowaną. Dobrze, że przynajmniej raz w roku kościół Świętej Doroty ożywa i staje się świątynią. Tylko niewielu wiernych mogło wejść do jej wnętrza. Kilkadziesiąt razy więcej ludzi otoczyło kościół i w pobożnym skupieniu uczestniczyło w Eucharystii, której przewodniczył ksiądz biskup Stefan Siczek. Oczywiście był także obrzęd poświęcenia palm wielkanocnych, które można było nabyć od ludowych twórców na pobliskich straganach, i wzruszająca procesja z palmami na pobliskie pola uprawne, gdzie modlono się o Bożą opiekę nad zasiewami i o urodzajne plony. W tegoroczne przeżycia Wielkiego Tygodnia, wpisują się też obchody drugiej rocznicy śmierci sługi Bożego Jana Pawła II. W sposób szczególny przeżywa tę rocznicę blisko ćwierćmilionowa rzesza dzieci i młodzieży z ponad 750 szkół papieskich w Polsce! 2 kwietnia każdy uczeń przypiął do swojego ubrania białą wstążeczkę , symbolizującą naszą wdzięczność za dar Papieża naszego Rodaka. Cieszymy się, że Duszpasterzem Rodziny Szkół Jana Pawła II jest Biskup Radomski Zygmunt Zimowski. W Radomiu jest też siedziba ogólnopolskiego stowarzyszenia placówek oświatowych różnego szczebla, które za swojego patrona obrały zaszczytne Imię Jana Pawła II. Jan Rejczak

2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21.37 odszedł z tego świata do Domu Ojca wielki Polak, papież Jan Paweł II. W drugą rocznicę tego wydarzenia w szydłowieckiej farze św. Zygmunta o godzinie 20 odprawiona została msza św. o rychłą jego beatyfikację. Mszę zakończył uroczyście odśpiewany Apel Jasnogórski. Po Eucharystii wierni zgromadzeni w kościele wzięli udział w czuwaniu połączonym z prezentacją multimedialną przygotowaną przez młodzież z naszej parafii. W modlitewnym i pełnym skupienia nastroju rozważano teksty z Tryptyku Rzymskiego i Testamentu Jana Pawła II. Odmówiono wspólnie modlitwą o beatyfikację Jana Pawła II oraz śpiewano pieśni. Wierni podczas śpiewu połączyli swoje ręce, tworząc jedną wielką wspólnotę. Parafianie przybywając licznie na rocznicową mszę św. udowodnili, że pamiętają o naszym wielkim rodaku, papieżu Janie Pawle II. AS

Szczególny urok ma niedziela Męki Pańskiej tzw Palmowa, która otwiera niejako w kościele katolickim Wielki Tydzień upamiętniający dni męki i śmierci Chrystusa. Po drugiej stronie tego tygodnia, wiodącego od triumfalnego wjazdu Jezusa do Jerozolimy - przez mękę - na krzyż, jest Niedziela Zmartwychwstania – pełne zwycięstwo życia nad śmiercią.

Szydłowieckie świętowanie Niedzieli Palmowej od kilku lat jest wyjątkowo rozbudowane, gdyż wiąże święto kościelne, z bogatą obrzędowością i tradycjami ludowymi, a to dzięki organizowanemu już po raz piąty na Rynku Wielkim, Szydłowieckiemu Kiermaszowi Wielkanocnemu. Duże grono samorządowców na czele z burmistrzem miasta Andrzejem Jarzyńskim oraz poseł Ewa Kopacz, wzięło udział w uroczystym otwarciu jarmarku. Wśród gości łatwo było dostrzec wyjątkowo znacznego gościa - Wojciecha Siemiona, miłośnika ludowej obrzędowości i przyjaciela naszego miasta. Tuż przed godziną 12 z wieży ratuszowej popłynął hejnał, a wkrótce potem pod ratusz dotarli ci, którzy potwierdzili religijny charakter uroczystości – wszyscy księża z naszej parafii, siostry zakonne, ministranci i przewodniczący im gość, biskup Zygmunt Zimowski. Poświecenia palm, tych wielkich – „sięgających nieba” i tych całkiem małych w rękach najmłodszych, dokonał ks. biskup w asyście swojego sekretarza, proboszcza Adama Radzimirskiego i ks. Dariusza Maciejczyka. Pięknie prezentował się szydłowiecki rynek wypełniony ludźmi, ozdobiony najcudowniejszymi barwami wiosny zaklętymi w wielkanocnych palmach, pisankach, stroikach, kurczaczkach, a nawet w żywych króliczkach. Czerwone ornaty duszpasterzy, charakterystyczne dla Palmowej Niedzieli, zwanej przecież Niedzielą Męki Pańskiej błyszczały w słońcu. Uroczysta procesja na czele z parą niosącą bochen chleba, ubraną w strój ludowy i dziećmi niosącymi palmy podążyła do kościoła parafialnego. Wyjątkowym elementem szydłowieckiej procesji jest niewątpliwie figura Pana Jezusa na osiołku ciągnięta przez samorzadowców. (Oryginał tej rzeźby znajduje się w muzeum w Krakowie.) Liturgii mszy świętej przewodniczył biskup Z. Zimowski, który wygłosił także kazanie, natomiast Mękę Pańską odczytali księża wikariusze z naszej parafii. Ksiądz proboszcz pełnił honory gospodarza, a śpiew wykonany przez chór miasta Szydłowca uświetnił uroczystość. Mszę zakończyły życzenia, w których biskup zawarł interesującą refleksję – wśród szerzącego się bezrobocia i marazmu nie możemy pozwolić sobie na bezrobocie w pracy nad sobą. Z tego wysiłku nikt nas nie zwalnia. Jarmark na rynku pozwolił spotkać się wielu ludziom, a przecież niewiele mamy czasu na bycie razem. Serwowano gorący żurek z tradycyjnym jajem, W. Siemion deklamował stosowną poezję, śpiewały zespoły ludowe. Rozstrzygnięto konkursy. Stragany przyciągały oczy rękodziełem mistrzów rzemiosła i zupełnych amatorów z różnych ośrodków naszego miasta, ale czy „otwierały kieszenie”?